vita moderna

kisses, tears & psychodramas

2.12.06

Ποστοκοπία melancholica

*



Στη Μαρία, που τα ξέρει από πρώτο χέρι.


Σ’ ένα παλιότερο κείμενό του ο Κούρτοβικ σχολίαζε εύστοχα πως κάθε φορά που ένας ανταποκριτής μεταδίδει από την επαρχία, θεωρεί υποχρέωσή του να κάνει μια εισαγωγή του τύπου «γεια σας από την πανέμορφη…» (ακολουθεί το όνομα της περιοχής). Επειδή ουσιαστικά δέχεται, όπως και οι ακροατές του, ότι εκεί δεν συμβαίνει τίποτα αληθινά ενδιαφέρον, αισθάνεται την ανάγκη να δώσει βαρύτητα στην ανταπόκρισή του […]

*


Δεν ξέρω αν η επαρχία υπήρξε ποτέ καθαρός τοπικός προσδιορισμός. Για μένα, αντιπροσώπευε πάντα μια «κατάσταση» της ύπαρξης, το τοπίο μιας δυστυχίας προσωπικής. Πλακόστρωτοι δρόμοι και βήματα στη σιωπή. Εσύ, ο ένας, μόνος του, και όλοι οι άλλοι μαζί.

Ακούω καμιά φορά να λένε: η επαρχία έχει αλλάξει, δεν είναι αυτή που ξέρεις. Μου κάνει εντύπωση. Λες και οι δημοτικοί εξωραϊσμοί ή τα καγκελάκια μπορούν να ανοίξουν τον ορίζοντα. Ίσως πάλι να εννοούν τις σέξυ εμφανίσεις των κοριτσιών, τα δεκάδες παραλιακά καφέ, το αλκοόλ που ρέει ολημερίς. Αλλά μοιάζει σα να φουσκώνεις το μπαλόνι διαρκώς, τροφοδοτώντας μια ζωή που δεν ξέρει πού να διοχετευτεί και μένει πάντα σε εκκρεμότητα.

Το σύντομο διήγημα της Λένας Κιτσοπούλου που ακολουθεί είναι φτιαγμένο με τέτοια υλικά, παρότι είναι το μόνο υπαινικτικό κείμενο ανάμεσα σε μια σειρά σοκαριστικών διηγημάτων που μου άφησαν βαθιά εντύπωση. Η Λ.Κ. είναι ηθοποιός και έκανε ντεμπούτο με τη συλλογή Νυχτερίδες, τον Ιούνιο που μας πέρασε. Η τολμηρή, «κραυγαλέα» πεζογραφία της ήταν ένα ρίσκο που κατά τη γνώμη μου κέρδισε. Αλλά τρως τις σφαλιάρες σου μέχρι να σ’ αρέσει. (αν τελικά σ’ αρέσει). Το παρόν κινείται σε άλλη κατεύθυνση.


Paradise

18 Comments:

At 7:18 PM, Blogger IdentityCafe said...

Γεια σας απο το πανεμορφο και μαγευτικο Buffalo! (και εδω υπο μια εννοια επαρχια ειναι, μη νομιζεις). Ωραιο διηγημα, αλλα δεν εχει δακτυλικο αποτυπωμα νομιζω...Στην ερωτηση αν χρειαζεται να εχει, δεν ξερω τι να απαντησω.
Η επαρχια εχει μια θλιβερη μελαγχολια ωρες ωρες αλλα ολα περνανε απο τη δικια μας ψυχοσυνθεση και state of mind...Ειναι τοσα πολλα που καθοριζουν μια διαθεση.
Φιλικα
IC

 
At 11:47 PM, Anonymous sfirizw se LA said...

Σαββατόβραδο, Μυτιλήνη, 4ο συναπτό έτος εδώ (έχουν προηγηθεί 18 έτη που με σημάδεψαν σε χωριό του νησιού και 8 έτη μακριά της)και προβληματισμένη για άλλη μια φορά με το γιατί διαμένω και παραμένω παροπλισμένη σε μια λωρίδα γης προνομιούχας και αδικημένης (από πολλούς, χωρίς να εξαιρούνται τα ίδια τα παιδιά της). Και μες στο στρόβιλο τωνσκέψεων και μια σχετική βαρυθυμία, να'σου και πετυχαίνω την αναφορά σου στην επαρχία και πικρογλυκαίνομαι...
Η φωτογραφία που φιγουράρει με την προκυμαία, το παγκάκι, τον άνδρα με την ομπρέλα και το κάστρο στο βάθος μου θυμίζει τόσο πολύ τη Μυτιλήνη πριν από κάποια χρόνια (πριν την εισβολή των φαντεζί, φασαριόζικων παραλιακών καφέ και την εισροή των φοιτητών) που θα'λεγα πως είναι!

Δεν παλεύεται ρε παιδιά! Δεν ξέρω πώς θα'ταν αν δεν ήμουν αυτό που είμαι (μουσικός επαγγελματίας (και) ερασιτέχνης, αλλά όσο κι αν με νουθετούν όλοι οι φίλοι εκ των άστεων και μου υπογραμμίζουν την αχαριστία μου για τα προνόμιά μου (της "ποιότητας ζωής" που κάνεις στην επαρχία και που γράφαμε και στις εκθέσεις), εγώ χαμπαρίμ γιοκ...

"Αβρός μην πας στην νύχτα την καλή,
Το γέρασμα, με το κλείσιμο της μέραςֹ
πρέπει να καίει και να μουγκρίζει
Οργή, οργή για του φωτός την εκπνοή" Ντύλαν Τόμας

Από "αβρότητα" κι εφησυχασμό άλλο τίποτα τριγύρω. Και το διαρκές μετέωρον, μια ενέργεια ανοικονόμητη και το υπόκωφο μούγκρισμα, που αν τύχει κι εκδηλωθεί σε παίρνουν για "παθμένο", δηλαδή σαλεμένο. Πρόβα ζωής, που εύστοχα την αποκαλείς 'σε εκκρεμότητα'..
Κάποια "τρομερά παιδιά"-επισκέπτες αυτού του blog ας με συγχωρέσουν για την όποια μελό διάθεση των γραφομένων που δεν μπόρεσα (και δε θέλησα..) να αναχαιτίσω
Να'στε καλά και πλιζ, πλιιιιζ, ενημερώστε όταν βγει ανακοίνωση για την επανάληψη της έρμης της παράστασης του Παπαϊωάννου(...και η γριά χτενίζεται!..)
Υ.Γ."Strange colour blue" των MADRUGADA, soundtrack αυτού εδώ του υπερμεγέθους σχολίου. (αν σκάμπαζα παραπάνω από ηλεκτρονικά, θα το μοιραζόμουν τώρα εδώ..)

 
At 11:50 PM, Anonymous sfirizw se LA said...

Α, ναι, και καληνύχτα από τη μαγευτική !!! Λέσβο (για να μην ξεχνιόμαστε)

 
At 4:07 AM, Anonymous Ganuma De Linarus said...

αλήθειες..απλά

 
At 2:05 PM, Blogger thas said...

Γεια σου πανέμορφο Buffalo! Γεια σου indetitycafe!

Στην επαρχία συναντιούνται όσοι έρχονται για καλοκαίρι και οι μόνιμοι. Όλοι μαζί μπλέκονται στην κοινή μελαγχολία. Δεν ξέρω πώς γίνεται αυτό. Σα να μην μπορείς πραγματικά να αποδράσεις. Όσοι μένουν πίσω έχουν διαρκώς στραμμένα τα μάτια σε ένα αλλού, τις περισσότερες φορές ανομολόγητο. Κατά τα άλλα κάνουν επιχειρηματικά σχέδια, επεκτάσεις, αναπλάσεις, εξωραϊσμούς. Σκέφτομαι να κάνω αυτό, να κάνω εκείνο. Και βιώνουν τα πράγματα (την πολιτική, τις μουσικές τάσεις, την καθημερινότητα) με άλλη ένταση. Όσοι φίλοι από εκεί μιλάνε για το ροκ είναι σα να πρόκειται να ξεκινήσει η επανάσταση αύριο. (τουλάχιστον έτσι ήταν πριν κάποια χρόνια, έχω καιρό να συναντηθώ μαζί τους).

Το κείμενο της Κιτσοπούλου εστιάζει σε εικόνες και στιγμές που έχω ζήσει (μάλιστα τις λιγότερο εντυπωσιακές). Ο καιρός που αλλάζει. Η κοπέλα που φεύγει όπου να ’ναι. Ένα πήδημα μετά από ούζα, ενοχικό (και βίαιο υποθέτω).
Οι δυο λεπτομέρειες που με ενθουσιάζουν: Τα γυναικεία τσόκαρα του Μιχάλη. Κι αυτό το κατάβρεγμα, που τα λέει όλα. Γιατί, άραγε, λες ότι δεν έχει «δακτυλικό αποτύπωμα»;

Sfirizw se la. Σ’ ευχαριστώ πολύ για το ποστ-μαρτυρία. Το κείμενο φυσάει- καμιά σχέση με μελοδραματισμούς. Πώς δηλαδή να γράψεις για την καθημερινότητα σου; Με συγκίνησες. Σε συμβουλεύω να ανοίξεις blog πάραυτα. Ό,τι τεχνική βοήθεια χρειαστείς, εδώ! Φιλιά στη μαγευτική Λέσβο!

Ganuma de linarus κι ο Λειβαδίτης που παραθέτεις, έξοχος!

 
At 10:52 PM, Blogger Κασσιανός said...

..το τοπίο μιας δυστυχίας προσωπικής. Πλακόστρωτοι δρόμοι και βήματα στη σιωπή. Εσύ, ο ένας, μόνος του, και όλοι οι άλλοι μαζί.

Η προσωπική δυστυχία είναι ίδια, φαντάζομαι, και στις στολισμένες λεωφόρους μιας μεγαλούπολης.
Μόνο που αντί για βήματα στη σιωπή, βηματίζεις σιωπηλά στον αχό.

Υπέροχη η φωτογραφία.
Υπέροχο το κείμενο.
Υπέροχο το διήγημα.

Μεταδοτική η μελαγχολία.

 
At 12:28 AM, Blogger πολυβιος said...

είναι τρομαχτική η επαρχία. απλά τρομαχτική.

 
At 1:44 PM, Blogger Xilaren said...

Θας, θενκς για την Κιτσοπούλου.

Νομίζω αυτό που λέει ο Κασσιανός "βηματίζεις σιωπηλά στον αχό" είναι το πιο εύστοχο.

και σφυρίζω σε Λα, η επανάληψη έχει βγει εδώ και κάποιο καιρό. μέχρι 14 Ιανουαρίου νομίζω ή κάτι τέτοιο.

 
At 8:19 PM, Anonymous sfyrizw se la said...

Θας, σ'ευχαριστώ τα μάλα για τα ενθαρρυντικά ζεστά σου σχόλια, χάρηκα τόσο πολύ που σε άγγιξαν τα γραφόμενά μου...Όσο για το ξεστράβωμα το τεχνολογικό, πώς ακριβώς μπορώ να αναρτήσω μια μουσική ΕΔΩ?
Χιλαρεν, να'σαι καλά για την πληροφόρηση!

 
At 7:40 AM, Blogger thas said...

κασσιανέ, θερμά ευχαριστούμε:
για την (αγαθή) πρόθεση
για την (καλή) διάθεση
για την (πρόθυμη) κατάθεση!

xilaren και πολύβιε, ομοίως! Ματς μουτς.

sfyrizw se la, στείλε πλζ ένα mail να σου πω τα καθέκαστα.

 
At 11:05 AM, Anonymous discolata said...

Καλημέρα απο τη μαγευτική Θεσσαλονίκη (γκρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρ ΔΕΝ είμαστε λέμε επαρχία ντε)

Εξαιρετική η δεσποινίς Κιτσοπούλου, μου άρεσε πολύ το σύντομο διήγημά της. Θα πάω να την αγοράσω πολύ σύντομα, είμαι περίεργη και για τα υπόλοιπα που έγραψε.

τα φιλιά μου

 
At 10:54 PM, Blogger Finally Connected said...

μονο για μια καλημερα, αν και 23.00.
Τι να σχολιασω; Δεν σχολιαζω... αλλωστε, το γεγονος πως σε διαβαζω, ειναι σχολιο απο μονο του.

 
At 1:21 PM, Anonymous www.prosopa.com said...

Μ’ άρεσε πολύ το διήγημα, μιά φορά το διάβασα και είναι σαν να την έχω ζήσει αυτη τη "συνάντηση". Οσο για την επαρχία με τρομάζει πάρα πολύ. Ομως μπορεί και νάναι θέμα συνήθειας. Εχω φίλους που δεν διανοούνται να ζήσουν στην Αθήνα, κάνουν μιά-δυό διανυκτερεύσεις και φεύγουν τρέχοντας. Θάς ακόμα τα παλεύω τα τεχνικά, σήμερα-αύριο ελπιζω να καταφέρω να ανεβάσω κάνα τραγουδάκι επιτέλους! Καλό Σαββατοκύριακο!

 
At 2:08 AM, Blogger thas said...

Πολύ χαίρομαι που σου άρεσε, πρόσωπο. Καλό Σαββατοκύριακο...

 
At 2:09 AM, Blogger thas said...

Γεια σου discolata και finaly connected. Θενκς για τα σχόλια. Καλές γιορτές να έχουμε.

 
At 3:37 PM, Blogger ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΜΠΕΡΕΚΕΤΗΣ said...

Αγαπητέ Thas,
διαβάζοντας το όλο φρεσκάδα διήγημα, τα διάφορα σχόλια, το εισαγωγικό σου σημείωμα, μου γεννήθηκε ένας "προβληματισμός": πού βρίσκεται άραγε η επαρχία στον κυβερνοχώρο; Ειδικότερα, πού βρίσκεται η επαρχία στην μπλογκόσφαιρα;
(προχείρως, και για να γελάσουμε, διερευνώντας τις εσωτερικές μου γεωγραφικές προδιαθέσεις, τάσεις -πες στο όπως θες- αυτοτοποθετούμαι μάλλον σε ένα κιόσκι στο 145 χιλιόμετρο στο πλάι της εθνικής οδού Αθηνών Τριπόλεως να πουλάω σκόρδα, λάδι, κρασί και πεπόνια).

 
At 3:47 PM, Blogger thas said...

Θα ανοίξουμε σαμπάνιες! Ο Γεράσιμος στο μαγαζί μου. Πέρασε μέσα μαέστρο, βάλε και τα σκόρδα στο τραπέζι, να κόψουμε ένα λάχανο στα τέσσερα, καμιά ελιά. Εβίβα. Η επαρχία είμαστε πάντα εμείς! Σμούσεν, που λεν και στη Σαλονίκη!

 
At 6:48 PM, Blogger 珊珊李 said...

徵信社,徵信,徵信,徵信社,外遇,尋人,徵信公司,徵信,抓姦,徵信,徵信社,外遇,抓姦,尋人,徵信社,徵信,抓 姦,抓姦,外遇,尋人,徵信公司,徵信,徵信,徵信社,徵信,徵信社,外遇,抓姦,尋人,徵信社,徵信,徵信社,徵信,外遇,尋人,徵信公司,徵信社,抓姦,徵信,外遇,徵信社,尋人,徵信,徵信社,徵信,徵信社,徵信,徵信社,徵信,徵信社,徵信,徵信,徵信社,徵信社,徵信,徵信社,徵信,徵信社,徵信,徵信社,徵信,外遇,尋人,徵信公司,徵信,徵信社,徵信,徵信社,徵信,徵信社,徵信,徵信社,徵信,A片,抓姦,A片

 

Post a Comment

<< Home