vita moderna

kisses, tears & psychodramas

6.7.05

We are all made of stars*

*Moby
----------

Το σκηνικό επαναλαμβάνεται ίδιο ανά την επικράτεια και με γεμίζει ησυχία και καταπραϋντικό μικροαστισμό: φούρνος το μεσημέρι, κατεβασμένη τέντα και γάτα στον ήσκιο της. Εντός του καταστήματος, οι γνωστές μυρωδιές του ψωμιού και ο ανεμιστήρας που σέρνεται. Υποψιάζεσαι ότι κάποιος θα εμφανιστεί πίσω από την κουρτίνα, αλλά για την ώρα δεν συμβαίνει τίποτα. Στο ψυγείο της Δέλτα, απέξω, οι αιώνιοι πιτσιρικάδες διαλέγουν παγωτά, με το κεφάλι μέσα.

Τσιμπάω, σήμερα, ανάμεσά τους ένα καραμελέ- που ευτυχώς επέζησε της λαίλαπας των μάτζικ ντάμπλ, τζάιαντ μπος και συναφών. Σε λίγο, με τα παγωτά στο χέρι, και οι τρεις, χασομεράμε στη σκιά. Παρακολουθώ τον μίνι διάλογό τους:
- Μπόμπιρας ά: Πιάνεις τζιτζίκια;
- Μπόμπιρς βού:… (συνεχίζει να γλείφει το παγωτό του)
- Μπόμπιρας ά: Ε; γιατί δε λές; Πες! πιάνεις τζιτζίκια;
- Μπόμπιρας βού:... (πιεσμένος από την επιμονή:) Εγώ έχω ποδήλατο αγωνιστικό!

Ξαφνικά συνειδητοποιώ ή μάλλον θυμάμαι, τι κλειστός και αυτάρκης κόσμος είναι η παιδική ηλικία. Εννοείται πως όση ώρα στέκομαι δίπλα τους, γλείφοντας κι εγώ, με κοιτάζουν αλλά δεν με βλέπουν.

(Έχει και ηθικόν δίδαγμα δηλαδή η ιστορία μας, αλλά δεν θα στο πω εγώ, να το βρεις μόνος σου!)

*



Την επόμενη, φαινομενικά άσχετη, πλην καλοκαιρινή ιστορία μας, τη διηγείται φρικιός, κάποιο βράδυ στην παραλία του Αι Νικόλα, στη Φολέγανδρο. Η συζήτηση αφορούσε την αύξηση του κόσμου στα νησιά και την επέλαση των βαρβάρων.
Υπήρξε εποχή, λέει, που η κοσμική παραλία Πούντα στην Πάρο, ήταν παράδεισος. Λίγος κόσμος, ελεύθερο κάμπινγκ, γυμνισμός, φωτιές το βράδυ, κιθάρες, ο αέρας μύριζε λιβάνι- ανάβαμε τον ένα μπάφο πίσω από τον άλλον.
Τότε είχε ανοίξει κι ένα κιόσκι στην άκρη, συνεχίζει, μας έφτιαχνε καφέδες και δυο τρία φαγητά. Κάποια στιγμή είπε να γίνει νόμιμη επιχείρηση και παρήγγειλε μπλοκ αποδείξεων, δίνοντας όνομα στο μαγαζί: η ωραία Πούντα. Όλα καλά και σε σύντομο διάστημα καταφτάνουν με το καΐκι, τα κουτιά με τα μπλοκάκια. Ανοίγουν, τι να δουν: ΚΑΦΕΖΥΘΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟΝ: η ωραία ΦΟΥΝΤΑ! Ο ιδιοκτήτης έπαθε σοκ. Δεκάδες μπλοκ, λέει, που έγιναν τελικά ανάρπαστα από τους κατασκηνωτές εξαιτίας του λάθους.

*


Αλήθεια, ψέμα, τι να σου πω! Έτσι κι αλλιώς, είναι ιστορία που ακούγεται κατακαλόκαιρο, under stars, στη ζεστή ακόμα άμμο, σε μια κοινότητα προσώπων που έχει ρίξει τις αντιστάσεις της γιατί ζητάει, συνειδητά, να προσφερθεί, να νιώσει ευτυχισμένη. Και προσωπικώς, δεν διαθέτω πιο δυνατή εικόνα ελευθερίας και αμεριμνησίας απ’ αυτή.

Καλό καλοκαίρι σε όλους.

16 Comments:

At 10:08 PM, Blogger πιτσιρίκος said...

thas, ως παιδάκι που είμαι, έπιασα όλα τα κρυμμένα νοήματα και τις επιμέρους ιδέες. Μελένιο καλοκαίρι σου εύχομαι -να γιατρέψει το τραύμα και να φανερώσει το θαύμα.

We let the stars go - Prefab Sprout

 
At 11:29 PM, Anonymous ornio said...

Ηθικόν δίδαγμα: Άμα γλυφεις καραμελέ στη σκιά, γίνεσαι αόρατος!

 
At 12:38 AM, Blogger DiS said...

Εγώ δεν έπιασα τίποτα γιατί είμαι μια χαζή ξανθιά. Απλά χαλάρωσα, διάβασα και χαμογέλασα γιατί μ' άρεσε το κείμενο.

Τι πεζή γκόμενα, Θεέ μου!

 
At 1:56 AM, Blogger 0 Comments said...

Ευτυχής αυτός που κάπου βρίσκει την ευτυχία

 
At 1:09 PM, Blogger thas said...

Ευχαριστώ όλους κι ανταποδίδω. Περιμένω κι άλλα ωραία διδάγματα, όπως αυτό του όρνιου...

 
At 5:49 PM, Blogger Old Boy said...

Ίσως το ηθικό δίδαγμα να είναι ότι κάθε ιστορία είναι ο συγκεκριμένος τρόπος αφήγησης της, το συγκεκριμένο ταίριασμα της μίας λέξης με την άλλη, η συγκεκριμένη τοποθέτηση μιας λέξης μπροστά και μιας άλλης πίσω. Κι όταν καμιά φορά το ταίριασμα πετυχαίνει, είναι δυνατόν η ιστορία δύο παιδιών που τρώνε παγωτό να προξενεί συγκίνηση.

 
At 10:39 PM, Blogger Ιω said...

This comment has been removed by a blog administrator.

 
At 3:45 AM, Blogger QarcQ said...

Τρεις στους τρεις πιτσιρικάδες επιλέγουν Δέλτα.

Όσοι πιάνουν τζιτζίκια επαναλαμβάνονται.

Όσοι οδηγούν αγωνιστικό ποδήλατο θεωρούν ότι έχουν την 'απόλυτη' απάντηση σε οποιοδήποτε ερώτημα.

Ένα σκουριασμένο αγωνιστικό ποδήλατο τρίζει περισσότερο από ένα σμήνος τζιτζικιών.

Κάποιοι προτιμούν, αντί για τζιτζίκια στα χέρια τους, να μυρμηγκιάζει ο κ*λος τους.

‘Αθλείσαι;’ ή ‘Είναι μακριά ο πρώτος;’

Τζιτζίκια ή ποδήλατο;
GG Kia Motors ή ποδήλατο;

Ή κυνηγάς τα ‘εποχιακά’ ή ‘πετάλι χειμώνα, πετάλι καλοκαίρι’.

Πάρε τη ζωή στα χέρια ή έχε τη στη σέλλα σου γραμμένη.

Αν έχεις ρόδα, δεν ψάχνεις δεξιά & αριστερά καλοκαιριάτικα.

Είμαι κοντά?
Όποιος το βρει, κερδίζει ποδήλατο?
Αγωνιστικό?

 
At 7:16 PM, Blogger spyros said...

Είναι ποτέ δυνατόν μια λεκτική πολαρόιντ, να χωράει τόσο κόσμο; Όταν τη φωτογραφική την κρατάει ο thas, είναι. Καλό καλοκαίρι και σε σένα!

 
At 11:08 PM, Blogger stav said...

<3

 
At 8:03 PM, Blogger Αστραδενή said...

Καλό καλοκαίρι!
Να ζήσεις την γλύκα του χίλιες φορές.

 
At 7:15 PM, Anonymous Anonymous said...

Agaphte file blogger
An endiaferese na me voithiseis
na pragmatopoihsw ena kainourgio
project pou exw upopsin mou gia
tous blogger,parakalw perna apo thn
selida mou.
Tha xarw para polu an mou kaneis
thn timh estw na rikseis mia matia
ki'an s'endiaferei na kaneis mia mikrh dwrea gia na pragmatopoihsw to oneiro mou!

meta timhs
koita_me

 
At 10:32 PM, Blogger silk123 said...

οπως παντα εξαιρετικα κειμενα με μελαγχολια και τρυφεροτητα. απ οτι βλεπω δεν εχεις γραψει προσφατα, αρα καλο καλοκαιρι.

 
At 1:30 PM, Blogger thas said...

Σας ευχαριστώ πολύ όλους. Δούλος σας. Επιστρέφω τις ευχές για καλό καλοκαίρι...για ό,τι απέμεινε δηλαδή.

Θα είμαι για λίγο εδώ, πριν φύγω...

 
At 7:15 PM, Blogger l'esprit de l'escalier said...

Άλλο ένα ρετρό παγωτό που δεν εξέλιπε και που δεν πρέπει να εκλείψει ποτέ είναι το Καϊμάκι της Δέλτα, "Πολίτικο με βύσσινο", σε κυπελλάκι με ανάλογο παλιομοδίτικο σχεδιασμό. Ιδανικό δώρο στον εαυτό σου όταν έχεις πιάσει τζίτζικα Καμπούση, είδος αποχρώσεων πορτοκαλί και διαστάσεων πολύ μεγαλύτερων του κοινού τζίτζικα.

(Μικρό καλοκαιράκι, αγαπημένο / με πόση εγώ λαχτάρα σε προσμένω...)

 
At 7:20 PM, Anonymous cash advance said...

hey what a nice site . your blog is great .

regards
quick payday loans

 

Post a Comment

<< Home