vita moderna

kisses, tears & psychodramas

3.4.07

τόσο μακριά, τόσο κοντά


Γεννήθηκε σε ένα χωριό ανθρακωρύχων, νοτιανατολικά του Πίτσμπουργκ (πληθυσμός 800 άνθρωποι). Ξεκίνησε το πιάνο στα τέσσερα και στο γυμνάσιο ήταν ήδη σολίστας, παίζοντας επιπλέον μπάσο και βιμπράφωνο. Ένας μεγαλύτερος αδερφός του τον έφερε μετά το σχολείο στην ανατολική ακτή, σε μια θεία τους. Σκόπευε να μείνει λίγους μήνες. Με τον Oskar Pettiford και τον Vido Musso έφτιαξε το πρώτο τρίο στο Σαν Φραντζίσκο. Ύστερα βρέθηκε στο Λος Άντζελες να παίζει με τους «μεγάλους».

Αργότερα συνάντησε τον Paul Chambers και τον Philly Joe Jones για τους οποίους μιλάει με αγάπη και θαυμασμό. Ο Joe παίζει «όλα» τα ντραμς, λέει o Sonny Clark. «Συνήθως, όταν ένας ντράμερ προσπαθεί να κάνει κάτι τέτοιο κολλάει και το αποτέλεσμα δεν έχει νόημα. Ο Joe είναι διαφορετικός. Έχει μουσική αντίληψη και ακούει ό,τι παίζουν οι υπόλοιποι. Συμμετέχει στην προσπάθεια και σε εμπνέει με τα διάφορα που σκαρφίζεται, πέρα από το να κρατάει το ρυθμό. Πάντα κάτι βρίσκει».

*


Στο Softly as in a morning sunrise του 1957, o Philly Joe κάποια στιγμή διπλασιάζει το τέμπο (προφανώς έτσι του βγήκε, ακούγοντας αυτό που έπαιζα, λέει ο Clark). Πρόκειται για αριστουργηματικό κομμάτι, παιγμένο με ευγένεια και αισθαντικότητα, με το οποίο έχω πάθει μεγάλο έρωτα. Τρέμουν καθημερινά τα φλυντζάνια, τρέμουν κι οι γείτονες.

Κατεβασιά: Sonny Clark, softly as in a morning sunrise



Το τρίο αυτό (και ειδικά το δισκάκι τους cool struttin) είναι αντιπροσωπευτικό του hard bop ύφους του τέλους της δεκαετίας του '50. Δείτε τι γράφουν ενθουσιώδεις οπαδοί του δίσκου και της blue note.







Φέτος δεν με βλέπω καλά. Θα πάρω και το i-pod στην Ανάσταση, να κάνω παρέα στον φίλο μου τον Sraosha που δεν αντέχει τα τεριρέμ.

6 Comments:

At 10:17 PM, Blogger Xilaren said...

δηλαδή να υποθέσω πως για να τρέμουν οι γείτονες την έκανες την αγορά;;;

ωραίο το κομμάτι! αχ, ρε θας με τις μουσικές σου! να'σαι καλά!

 
At 10:37 PM, Blogger thas said...

Να σου πω την αλήθεια, σε σένα πόνταρα για τη μουσική. Αν είναι απασχολημένη, λέω, και η Σίλαρεν με τη βαφή αυγών, θα μας φάει η ζιροφόβια.

Μα δεν είναι ΤΟ κομμάτι; Τόσο απλό και μαγικό;

 
At 10:41 PM, Blogger thas said...

A, ξέχασα. Έχω προχωρήσει στη μισή αγορά. Αυτήν εδώ. Μην σε μπερδέψει η φωτό, είναι μικρό και στενό ηχείο. Φυσιογνωμία, κατασκευή, ήχος, της εκεί πατρίδας σου.

 
At 7:41 AM, Anonymous Marios said...

Καλημέρα Thas, πολύ χαίρομαι για τη στροφή σου στη Jazz και για την επικείμενη αγορά σου. Ασ' τους γείτονες να τρέμουν. Μήπως τρέμουν από ευχαρίστηση (ή αυτό θέλω να ελπίζω ...); Πάντα τέτοια !!! Χαιρετίσματα από την Κατερίνα.

 
At 10:51 PM, Blogger Xilaren said...

ωραία, ωραία η αγορά, να επενδύσεις! και άλλοι που επένδυσαν σε ομόλογα τι κατάλαβαν; :-Ρ
πάντως, μου άναψες φωτιές, έχω φάει τον κόσμο για τον Sonny Clark αλλά δεν βρίσκω να τον "κατεβάσω" πουθενά. Θα μπορούσα και να τον αγοράσω βέβαια.... χμ, σωστό

καλή ανάσταση κλπ κλπ

 
At 6:30 PM, Blogger thas said...

marie & katerina χαίρομαι που χαίρεστε που χαίρομαι. Δεν ήξερα ότι είστε κι εσείς του συνδέσμου. Χαιρετισμούς και ευχές για καλές εξορμήσεις, καλό Πάσχα. Καλή αντάμωση σε κανένα καταγώγιο με μπλε καπνούς.

xilaren όλα τα αλμπουμάκια της blue note επανακυκλοφορούν σε εξευτελιστικές τιμές. Είναι ωραίο να έχεις και κανα original ανάμεσα στα διάφορα tdk...Κι από μένα ευχές, καλό Πάσχα κλπκλπ. :-)

 

Post a Comment

<< Home