vita moderna

kisses, tears & psychodramas

7.11.07

Δουλειές της προκοπής

Οχτώμιση σήμερα το πρωί χτύπησε το τηλέφωνο. Εδώ μέσα, το οχτώ και μισή ισοδυναμεί με βόμβα στα θεμέλια της πολυκατοικίας. Το λέω γιατί παρότι το ασυνείδητο βρίσκεται σε φουλ εκροή, το συνειδητό έχει γνώση του ακατάλληλου της ώρας (αλλά αν το συνειδητό ξαγρυπνά, τότε ποιος κοιμάται;). Ακολουθεί ο διάλογος, τον οποίο αναπαράγω με πάσα ακρίβεια:

(ψιλή, τσιριχτή φωνούλα)
-Καλημέρα σας, τι κάνετε, καλά είσαστε;
-Καλά.
-Μπράβο! Πάντα καλά! Μπορώ να μιλήσω λιγάκι με τη σύζυγο;
-Ποιος τη ζητάει;
-Ονομάζομαι Παππά Μαρίνα και θέλω να μιλήσω με τη σύζυγο για κάτι προσωπικό.
-Πώς θα μιλήσετε για κάτι προσωπικό αφού δεν την ξέρετε;
-Ποιος σας είπε ότι δεν την ξέρω;
-Ποια είναι η σύζυγος; Πώς τη λένε;
-Aααα, δεν είμαστε καλά πρωί πρωί μου φαίνεται…

Και μου το κλείνει.

Σιχτίρισα (κόσμια πάντα) και προσπάθησα να ξαναπιάσω το όνειρο που διακόπηκε, αλλά δεν. Ανακάθισα σκεφτόμενος αυτό το 20χρονο κορίτσι που προσπαθεί να βγάλει ένα μεροκάματο χρησιμοποιώντας μικτή, αντιφατική τεχνική και έχει ταυτιστεί τόσο με το ρόλο της στην εταιρεία (καλλυντικά υποθέτω) ώστε να θεωρεί (θεατρικά έστω) εμένα στριμμένον και ανάποδο, που δεν της δίνω μια ανύπαρκτη σύζυγο στο τηλέφωνο.

*


Η πρώτη μου δουλειά ήταν του καμαριέρη σε θερινό συγκρότημα της Αττικής, ακριβώς μετά το Λύκειο. Για να με προσλάβουν μεσολάβησε η Λ. η οποία δούλευε εκεί από τον Ιούνιο- σχεδιάζαμε να πάμε μαζί διακοπές. Ήμουν ο μόνος άντρας ανάμεσα σε 20 μεσήλικες καμαριέρες, πλην της Λ., κάτι έξυπνες, καπάτσες αντρογυναίκες, που κάπνιζαν στα φυλλώματα σχολιάζοντας ενοίκους: «τη βλέπεις την πουτάνα; Κάθε βράδυ, άλλος». Χωρισμένοι σε ομάδες, περιμέναμε να βγουν οι πρώτοι ώστε να μπουκάρουμε στις καμπάνες. Δεν ήταν κι άσχημα. Τζιτζίκια, λάστιχα στις βεράντες, διπλά μεροκάματα το Σ/Κ, πουρμπουάρ. Δεν ξοδεύαμε πολλά ως μετεφηβικό ζεύγος. Πέφταμε κατά τις επτά το απόγευμα στο διπλό των γονιών μου (η καλοκαιρινή ευτυχία της απουσίας τους) και σηκωνόμασταν την επομένη στις πέντε. Λίγο σιωπηλό σεξ τις νύχτες, σχεδόν εν υπνώσει.

Είχα βγάλει καλά λεφτά ως το τέλος του μήνα, αλλά μια μέρα δεν άντεξα. Κατέβηκα στο κέντρο και έσπρωξα τα μισά σε βινύλια εισαγωγής. Οι πανάκριβοι αυτοί δίσκοι λειτουργούσαν σαν κατοχύρωση της αυθεντικότητας των κινήτρων, μια στάμπα εγκυρότητας για αρπαγμένους συνωμότες του μουσικού πάθους. Ένα σεβαστό ποσό, ώρες και ώρες δουλειάς δηλαδή, έφυγε σε κάτι μεταπάνκ κομήτες τύπου Blurt, Eyless in Gaza, Zounds, και λοιπούς συγγενείς. Τους έδειξα χαρούμενος στη Λ. η οποία και φρίκαρε (αγαπητικά). Διακοπές πάντως κάναμε, αν και ελαφρώς κουτσουρεμένες.

Χρυσοπληρωμένο μουσειακό είδος εποχής: Blurt, In Berlin.


*


Θυμάμαι και μια σύντομη φάση χρόνια μετά, να παριστάνω τον πλασιέ βιβλίων στο Κορωπί. Παρότι προετοιμαζόμασταν μια βδομάδα για την έξοδο, παραιτήθηκα την πρώτη μέρα γιατί το κλεισμένο ραντεβού ήταν σε ανύπαρκτο οίκημα. Πήγαινα μπρος-πίσω, ρώταγα πού είναι η πολυκατοικία και έπεφτα στο κενό. Δεξιά ένα ετοιμόρροπο σπίτι, αριστερά άλλο, στη μέση χωράφι. Κάποιες πόρτες είχαν σεντόνι στην είσοδο. Με κρυφοκοίταζαν τα πιτσιρίκια, έτσι με το κοστούμι και το βαλιτσάκι μου, κατακαλόκαιρο.

(Συνεχίζεται)


(Στο επόμενο: μπριζόλες χωρίς λάδι.)

9 Comments:

At 4:14 PM, Blogger Αθήναιος said...

Θα μπορούσες να πλένεις πιάτα αλλά ήθελες να έχεις υλικό να αφηγείσαι τώρα στα -άντα. Νομίζεις ότι δεν έχουμε καταλάβει τί χαρακτήρας είσαι.

 
At 4:22 PM, Blogger thas said...

Αχά! Νομίζεις ότι δεν θα ακολουθήσουν και τα πιάτα; Έχει κι απ' αυτό παρακάτω.

(έτσι θα βγάλουμε το χειμώνα, με ανάμνησες κι ονείρατα. Αποσύρομαι από την κεντρική πολιτική σκηνή.)

 
At 6:45 PM, Blogger kukuzelis said...

Κάτι μου λέει ότι θα θέλω να κρατήσει πολύ αυτή η σειρά ποστ. (Τώρα που ο τόπος έχει ανάγκη ηγέτες βρήκες κι εσύ να αποσυρθείς;)

 
At 7:14 PM, Blogger akindynos said...

Αντέδρασες καλά στο τηλεφώνημα. Η Μαρίνα Παππά είναι η γυναίκα σου. Ένα τυπικό έλεγχο έκανε, να δει αν φέρνεις άλλες όταν λείπει αυτή.

Το βράδυ που θα γυρίσει, γιατί θα γυρίσει, θα σε ρωτήσει δήθεν αδιάφορα πως πήγε η μέρα σου. Αν σκέφτεσαι να το παίξεις μπλαζέ, κάνε προπόνηση. Είναι εύκολο να προδοθείς.

(Κάτι τέτοια ο Φίλιπ Ντικ τα έκανε διηγήματα)

 
At 9:34 PM, Anonymous Anonymous said...

με ξετρελλανε το σχολιο σου ακινδυνε

seemail04@yahoo.gr

 
At 10:38 PM, Blogger Xilaren said...

(Κι εμένα ακίνδυνε)

πολύ ωραίο θας.

 
At 10:24 AM, Blogger Sraosha said...

Επιτέλους, επιστροφή στη φόρμα και την ποιότητα.

Επίσης, η σωστή θαςμετολογία, αυτοβιογραφική.

I kiss you (που έλεγε κι εκείνος ο χαζότουρκος).

Το σχόλιο του ακι(νδύνου) αποδεικνύει ότι είναι ο Φίλιπ Ντικ. Τώρα θα τον κάνει ο Γίγας αγιογραφία (χαρ, χαρ).

 
At 12:34 PM, Blogger thas said...

@kuk.
(Τώρα που ο τόπος έχει ανάγκη ηγέτες βρήκες κι εσύ να αποσυρθείς;)

Άσε, κατέβηκα με τον Σκανδαλίδη, αλλά δεν ακούει η βάση. Πιο πριν που είχα στηρίξει Παπαθεμελή, πάλι τα ίδια. Παλιότερα τον Στέφανο Μάνο. Με τον Αβραμόπουλο πίστεψα ότι θα κάνουμε κάτι καλό για τον ντόπο- μας παράτησε.
Όταν πήγα με το κόμμα των κυνηγών, απαγορεύτηκε το κυνήγι. Κάτι δεν κάνω σωστά.

@akindyne
Κοίτα. Το θέμα είναι ότι παρότι παντρεμένος δεν έχω αποδεχτεί τον όρο. Αν η Παππά Μαρίνα ζητούσε να μιλήσει στην κοπελιά μου, θα την έδινα ευχαρίστως. Σύζυγο δεν αναγνωρίζω. [Επειδή συναντηθήκαμε σε πολιτικές νεολαίες της μεταπολίτευσης εγώ τη λέω «κοπελιά» κι εκείνη «Βρασίδα».]
Εξέτασα πάντως την περίπτωση που είπες.
Πράγματι το βράδυ όταν γύρισε κάτσαμε να φάμε λίγες χτεσινές φακές. «Πιάσε το ξύδι, κοπελιά» της λέω. Κι ύστερα, δήθεν αδιάφορα «Λοιπόν, πώς πάνε τα πράγματα στο γραφείο, Μαρινάκι;».
Και τι μου απαντάει: «Άσε ρε Βρασίδα», μου λέει, «κάτι τέτοια ο Φίλιπ Ντικ τα έκανε κομπόστα. Κοίτα να βρεις καμιά δουλειά της προκοπής και παράτα τις περσόνες του δικτύου.»
Έμεινα να την κοιτάω.
Αν δεν συμβαίνει κάτι άλλο, οδηγούμαι μαθηματικώς στο συμπέρασμα ότι οι δυο σας ανταμώνετε τα βράδυα, σταις δροσιές και στα σκοτάδια.


Μερσί xilaren dear.

@sraosha
Είχε πέσει η φόρμα και η ποιότητα ρε γμτο; Και δεν έβαλες μια φωνή βρε πολυαγαπημένε στυλοβάτη-του-ορθολογισμού-με-κριτική-επεξεργασία-των-επιπτώσεων-του διαφωτισμού-στο-πολύπαθο-σώμα-της-νεωτερικότητας;

 
At 6:09 PM, Anonymous Anonymous said...

ΕΙΣΑΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟΣ

NIKOΛ

 

Post a Comment

<< Home