vita moderna

kisses, tears & psychodramas

29.7.08

Σύντομη απάντηση των πέντε ευρώ...

στο ερώτημα ενός εκατομμυρίου δολαρίων που μου θέτει ο old boy:


…δεν θυμάμαι την ακριβή διατύπωση, αλλά είπες στην εκπομπή ότι στα μπλογκ περισσότερο από οπουδήποτε αλλού ο καθένας μπορεί να εμφανίζει τον αληθινό, βαθύ εαυτό του.
…(έπειτα) γράφεις: «Νομίζω πως βασιζόμενος μόνο στα κείμενα και των δύο [μπλόγκερς], δύσκολα συμπεραίνεις το ανθρώπινο πρόσωπό τους, την αύρα τους».
Οπότε τι συμβαίνει τελικά;
Είμαστε αυτό που δείχνουν τα μπλογκ μας, είμαστε αυτό που κρύβουν τα μπλόγκ μας, είμαστε δεν είμαστε τίποτα δεν είμαστε βρε;

*


Φαίνεται όντως οξύμωρο και αντιφατικό το σχήμα. Αν τα μπλογκς αποκαλύπτουν τη βαθύτερη ουσία μας, γιατί δεν σκιτσάρεται αποτελεσματικά το ανθρώπινο πρόσωπο των δημιουργών τους;

Άσχετο: μεταφέρω εδώ αυτή την (και καλά) απάντηση κυρίως γιατί θέλω να αναφερθώ σε μια πρόσφατη εμμονή μου με έναν αξιόλογο κύριο.

Ο Aldo Carotenuto λοιπόν, στο Αγάπη και Προδοσία (με υπότιτλο: εγκώμιο σχεδόν της προδοσίας) - σημειώνει πως μεγαλώνοντας καταλαβαίνουμε ότι ο ύψιστος βαθμός αυθεντικότητας επιτυγχάνεται μόνο όταν αποφεύγουμε να ταυτιστούμε μ’ αυτό που οι άλλοι σκέφτονται για μας.




Μοιάζει εντυπωσιακό. Για να απελευθερώσεις βαθύτερες δυνάμεις, για να φτάσεις πιο κοντά σε έναν δικό σου συστατικό πυρήνα , πρέπει (ενδεχομένως) να προδώσεις την εικόνα του εαυτού σου που σε συνοδεύει δια βίου, διαμορφωμένη εν πολλοίς και από τις προσδοκίες των άλλων. Εικόνα-αντανάκλαση του οικογενειακού και κοινωνικού περιβάλλοντος, ενταγμένη σε ασφυκτικό χώρο και χρόνο, πολιτισμικά ορισμένη.

Αυτό μου θυμίζει κάπως και το χριστιανικό (ορθόδοξο; πατερικό; γιανναρικό;)ανάγκη vs ελευθερία. Αν το φυσικό μας πρόσωπο δεσμεύεται σε βιολογικούς προκαθορισμούς / κοινωνικούς καταναγκασμούς / μέριμνες ζωής, ένα άλλο πρόσωπο, ένας άλλος "εαυτός" έχει ανάγκη να ιδρύσει μια νέα «φύση», αυτήν της ελευθερίας από τον καταναγκασμό (απ' ό,τι ξέρω, στο έδαφος αυτής της ελευθερίας φυτρώνει ιδανικά και η πίστη).

Τηρουμένων των μεγεθών και των αναλογιών, ας πούμε ότι το μπλογκ είναι ένας προνομιακός χώρος τέτοιας ελευθερίας, όπου ξεσαλώνουν οι βαθύτερες επιθυμίες και η δημιουργικότητά μας. Μπορεί να φαίνεται απλοποιητική η προσέγγιση και μια συστηματική λογική επεξεργασία να μας οδηγεί σε άπειρους αυθεντικούς και αναυθεντικούς εαυτούς, όμως νομίζω πως η πρώτη μας αίσθηση-αντίδραση (ακόμα και στην πρόχειρη διατύπωσή μου περί βαθύτερης ουσίας μας), είναι ενδεικτική: ναι, εκεί, είμαι πιο πολύ ο εαυτός μου.




"Η τέχνη του να γίνουμε ο εαυτός μας δεν ενθαρρύνεται από τη συλλογική λογική που, στραμμένη καθώς είναι στη διατήρηση της ομοιομορφίας, βλέπει τη διαφορετικότητα και τη διαφοροποίηση ως απειλή. Γι’ αυτό, από τη γέννησή μας μπορεί να νιώσουμε παράξενα ξένοι, παρείσακτοι, απρόσκλητοι, χωρίς δικαιώματα ιθαγένειας στην πραγματικότητα.
Στη διάρκεια της ζωής μας, καθώς οι σχέσεις πληθαίνουν, αυτή η εντύπωση ότι δεν έχουμε δικαίωμα σε ένα χώρο, τον δικό μας χώρο, μπορεί να γίνει σταδιακά εντονότερη, να εμπνεύσει το καφκικό αίσθημα του ανθρώπου που τα «πιστοποιητικά του δεν είναι εντάξει» Ακριβώς, όμως, η επίγνωση της αποξένωσης, η διεκδίκηση της «θέσης μας στον ήλιο», η γνώση της μοναδικότητας και της διαφορετικότητάς μας είναι αυτά που ανοίγουν το δρόμο για την εξατομίκευση."

Aldo Carotenuto, Αγάπη και Προδοσία, εκδ. Ίταμος, σελ 34.



Από το παραπάνω κρατάω εκτός των άλλων και ότι το να γίνεις ο εαυτός σου είναι τελικά, μια τέχνη.

23 Comments:

At 5:44 PM, Blogger Mantalena Parianos said...

"ο ύψιστος βαθμός αυθεντικότητας επιτυγχάνεται μόνο όταν αποφεύγουμε να ταυτιστούμε μ’ αυτό που οι άλλοι σκέφτονται για μας."

Για να απελευθερώσεις βαθύτερες δυνάμεις, για να φτάσεις πιο κοντά σε έναν δικό σου συστατικό πυρήνα , πρέπει (ενδεχομένως) να προδώσεις την εικόνα του εαυτού σου που σε συνοδεύει δια βίου, διαμορφωμένη εν πολλοίς και από τις προσδοκίες των άλλων."


Το "εγώ, είμαι ένας άλλος" του Ρεμπό, το λέει με λιγότερες λέξεις!

Θα μου πεις βέβαια, δεν αναφέρει τίποτε για τις προσδοκίες των άλλων... αλλά πάλι... εμείς είμαστε κάθε φορά που (τους) τις θρέφουμε...

ΥΓ.
Άκουσα τη συνομιλία σας στο Σκάι, Thas, και μου έβγαζες κάτι απίστευτα θετικό , όπως και το blog σου.

 
At 9:28 PM, Anonymous attackta said...

Ομολογώ πως πριν την εκπομπή ήξερα τον πιτσιρίκο, ήξερα τον old boy, αλλά όχι εσένα Thas.
Το σίγουρο είναι ότι πέραν του ότι γράφεις πολύ καλά, πρέπει να κάνεις και ραδιόφωνο.Tο έχεις!..

 
At 10:57 PM, Blogger Rodia said...

Α, το είπε και αυτός... Θα ψωνίσω το βιβλίο.
Πού θα βρω αποθηκευμένη την εκπομπή; Την έχασα (δικαιολογημένα) και θέλω να την ακούσω. Το δικαιούμαι, έτσι δεν είναι; :)

 
At 11:33 PM, Blogger Old Boy said...

Περιττό να πω ότι βρίσκω το θέμα εξαιρετικά ενδιαφέρον.

 
At 11:59 PM, Blogger thas said...

Mantalena: Αυτό με το «απίστευτα θετικό» που βγάζω, καλύτερα να μην το ακούσουν ορισμένοι φίλοι-ες… :-)
Μερσί μερσί μερσί.

Attackta καλώς ήρθες στα μέρη μας, ευχαριστούμε πολύ για τη στήριξη. Εγώ μετά χαρά να το «κάνω», εκείνο θα κάνει τίποτα μαζί μου;

Ροδιά αν δεν το δικαιούσαι κι εσύ με τόσες εκπομπάς...αλλίμονο... απέ κάτω κοίτα μπρε, στο προηγούμενο ποστίδιον, στην έκδοση εμπλουτισμένη…πάτησε το κομβίον «listen, more»…και τσουπ! Στρέιτ του πάρανταϊζ!

Oldboy: κι εγώ.

 
At 12:47 AM, Blogger mosaic said...

πονηρέ θας δεν απάντησες και πολύ ουσιαστικά-γλίστρησες με χάρη στον ακαδημαισμό ιζεντ ιτ?

ο δε άλλος, πονηρός εξίσου, δεν ψάχνει κάν για απάντηση, τον ενδιαφέρει το 'ενδιαφέρον' του πράματος(αχαχαχαααααα που θα λεγε κι ο μακμάνους)

ο καστοριάδης λέει ότι το μεγαλείο του μαρξ όπως και όλων των μεγάλων στοχαστών δεν έγκειται στις απάντησεις που δίνουν, αλλά στον τρόπο που διατυπώνουν τα ερωτήματα

ο νίτσε έχει γράψει αυτό το τρομερό "πως γίνεται κανείς αυτό που είναι" και μας λέει "ήμουν ο πρώτος που ανακάλυψε την αλήθεια κατάλαβαίνοντας τα ψέματα σαν ψέματα -μυρίζοντας τα.Η μεγαλοφυία μου βρίσκεται στα ρουθούνια μου"

και ο φίλος μου ο ντίνος είπε πριν 3 μήνες "καθημερινά προδίδουμε τον εαυτό μας για να ισοροπήσουμε με το περιβάλλον"

κι ο nick cave που ακούω τέτοια ώρα στο μπαλκόνι τη νύχτα τους διαβεβαιώνει όλους "god is in the house"

κράτα ότι θες, αλλά μην ξεχάσεις το φρη κάμπινγκ ότι κι αν γίνει.στις δεδομένες περιστάσεις είναι ότι σημαντικότερο μπορεί να κάνει κανείς αυτά τα λίγα καλοκαίρια που μένουν ακόμα.

 
At 1:14 AM, Blogger Old Boy said...

Koίτα Μοsaic, δεν ήθελα να το προχωρήσω αλλά αφού μου δίνεις το έρεισμα το προχωράω. Ας διαβάσουμε λίγο πίσω από τις λέξεις του προηγούμενου ποστ ο Θας εκπλήσσεται από το ήθος και τη συστολή μου, καθώς βασιζόμενος στα κείμενά μου έχει βγάλει το συμπέρασμα ενός ανήθικου οιηματία, ενός επαρμένου καθικιού. Κι όλο αυτό το παρουσιάζει ως έπαινο. Γι΄αυτό η ερώτηση που του έκανα είναι ένα είδος «χάπενινγκ», ώστε να αποκαλυφθεί πλήρως και να μπορέσω μετά να κινηθώ δικαστικώς εναντίον του.

 
At 1:40 AM, Blogger e-Lawyer said...

This comment has been removed by the author.

 
At 11:27 AM, OpenID spiretos72 said...

Μόλις άκουσα την εκπομπή. Λίγο τσερμαρισμένος ο old-boy, παρόλο που κατέλαβε φιλότιμες προσπάθειες δεν μπήκε στο κλίμα. Κάθε καινούργιο topic που άνοιγε ο πιτσιρίκος τον άφηνε έκπληκτο και δεν ήξερε τι να πεί. Νομίζω όμως πως την επόμενη φορά (που θα αυξήσει το ήθος του και θα μειώσει την συστολή του :) θα τα πάει καλύτερα γιατί αναμφισβήτητα έχει πολλά να δώσει! Ο thas το έπιασε από την αρχή και έγραψε. Ίσως στον oldboy ταιριάζει περισσότερο το asynchronous communication.

 
At 4:34 PM, Anonymous Anonymous said...

Ακουσα κι εγώ την εκπομπή, η αγανάκτηση με τις διακοπές των νεοελλήνων απολαυστική κι εκείνο περί " σύναξης των προσώπων" πολύ μ' άρεσε.
Χάρηκα που άκουσα την φωνή σου...

Χ., ο παλιός μαυροντυμένος φίλος...

 
At 6:23 PM, Blogger QarcQ said...

Το πρωινό που μαχόμουν στο συνοικιακό καφέ για το δικαίωμα στο ελεύθερο κάμπινγκ, σε ακούω να θέτεις ως ζήτημα το ανικανοποίητο αίσθημα που αφήνουν οι ‘οργανωμένες’ διακοπές και λέω να στους συγκαφεΐζοντες ‘να αυτό εννοώ!’.
Το συχνοτικό φάσμα της φωνής, οι ανάσες, οι παύσεις, ο άνθρωπος το έχει ξανακάνει σκέφτομαι. Του αξίζει ένα μικρόφωνο και ένα late night δίωρο σε κάποια ραδιοφωνική μπάντα.
Εχθές γυρίζω σπίτι με ένα αίσθημα εγκλωβισμού και μια τάση για απλή άχαρη αντίδραση, υπερβολή, ασυνέπεια, αυτοκαταστροφή. Μια τάση να κάνω λάθος για το λάθος.
Και διαβάζω για την ανάγκη να προδώσεις την κεκτημένη εικόνα του εαυτού σου που σε συνοδεύει δια βίου και λυτρώνομαι. Τι να πω; Μας εξατομικεύεις.
Από τους δυο και τρεις που ξεκινήσατε, στους 13,5 στους 100,3. Είμαστε 1013ρίζα τρία που σε αναγινώσκουμε και αναφωνούμε Thas Presidente!
Βρες μια θέση σε κάποιο σταθμό. Έστω ιντερνετικό.
Φαντάζομαι δίωρο Κουκουζέλης-Θας με guest stars και ενθουσιάζομαι.
Να ‘χα φράγκα να άνοιγα σταθμό για πάρτη σας.

 
At 6:28 PM, Blogger QarcQ said...

P.S. Have a nice Lenard people!

 
At 6:36 PM, Blogger QarcQ said...

Like a bird on the wire,
Like a drunk in a midnight choir
I have tried in my way to be free.
Like a worm on a hook,
Like a knight from some old fashioned book
I have saved all my ribbons for thee.
If i, if I have been unkind,
I hope that you can just let it go by.
If i, if I have been untrue
I hope you know it was never to you.

-Περί ελευθερίας και απιστίας.

 
At 9:36 AM, Anonymous ένας φίλος said...

radiocasbah.blogspot.com ίσως;

 
At 6:57 PM, Blogger thas said...

Δεν θα έλεγα ακριβώς «ακαδημαϊκό» τον τρόπο του Carotenuto σύντροφε mosaic, εκτός αν εννοείς τα δικά μου. Ήθελα πολύ να σημειώσω αυτή τη φράση του γιατί νομίζω πως ρίχνει ένα πλάγιο φως στην πολύπλοκη και ενδιαφέρουσα ερώτηση αν είμαστε αυτό που φανερώνουν ή αυτό που κρύβουν τα μπλογκ μας…
Νομίζω λοιπόν πως έχει σημασία να δούμε πώς και κάτω από ποιους όρους πλησιάζουμε ή απομακρυνόμαστε από αυτό που είναι το κέντρο μας, η δική μας προσωπική φύση. (υποστηρίζω ότι τα μπλογκς μάς βοηθάνε να πάμε προς τα εκεί)
Ο εαυτός μας έτσι κι αλλιώς αποκλείεται να μας αποκαλυφθεί με στρογγυλούς ορισμούς και σίγουρες διατυπώσεις -ξέρει όμως ενστικτωδώς κάθε φορά αν πλησιάζει ή απομακρύνεται από τις βαθύτερες ανάγκες του. Όταν λες «αυτό το τραγούδι είμαι εγώ» ή «αυτό το κείμενο είμαι εγώ» εκφράζεις μια αίσθηση γνησιότητας-εγγύτητας, το ανάποδο της αλλοτρίωσης, της αποξένωσης…
Περί προδοσίας, λοιπόν, μιας φορεμένης στολής, ενός στενού κουστουμιού, υπέρ μιας προσωπικής πλην επώδυνης πορείας-ανακάλυψης:

«Φυσικά το κόστος τόσο σε ενέργεια όσο και σε πόνο είναι πολύ υψηλό όταν αναζητούμε μια πιο αυθεντική επιβεβαίωση, η οποία μπορεί να είναι μόνον εσωτερική επιβεβαίωση. Αυτός ο αγώνας γίνεται ακόμα πιο σκληρός από το γεγονός ότι οι ζωές των γονιών μας, όταν αυτοί έχουν αποτύχει σε μια τέτοια πορεία, τρέφονται από την εξάρτησή μας απ’ αυτούς….Πολλοί νέοι ζουν σε παράδεισο δυνατοτήτων, σαν έξοχες βάρκες που σαπίζουν στο ναυπηγείο. Το σύμπαν τους σμικρύνεται στο μέγεθος οικογενειακού ναυπηγείου, στο γνώριμο περιβάλλον των μικρών ενθαρρύνσεων και ανταμοιβών, των μικρών και μεγάλων ψυχολογικών εγκλημάτων, κληροδότημα παππούδων και προπαππούδων, έτοιμο να μεταβιβαστεί στις μέλλουσες γενιές…Πόσοι από μας είναι ακόμα γιοι και κόρες μ’ αυτή την έννοια, δεμένοι χειροπόδαρα από μιαν αόρατη ψυχολογική αιμομιξία;»
(από την ίδια σελίδα του Αγάπη και Προδοσία)

Μου γράφεις:
κράτα ότι θες, αλλά μην ξεχάσεις το φρη κάμπινγκ ότι κι αν γίνει.στις δεδομένες περιστάσεις είναι ότι σημαντικότερο μπορεί να κάνει κανείς αυτά τα λίγα καλοκαίρια που μένουν ακόμα.

Δεν το ξεχνάω. Νομίζω ότι αν ξεφλουδίσεις το κρεμμύδι των δικών μου διακοπών στο τέλος θα βρεις μια παραλία στην Ανάφη. Ξέρω ότι εκεί υπήρξα πιο πολύ «εγώ» από οπουδήποτε αλλού. Εντ οφ στόρυ.


Γεια σου μαυροντυμένε φίλε μου απ’ τα παλιά! Εδώ βρίσκεσαι ακόμα; (θα μου πεις, με τους υπολογιστάδες ολούθενε, το εδώ είναι παντού) Θενξ για την επίσκεψη και την ακρόαση και το ζεστό σου σχόλιο. Καλά να περνάτε τα δυο σας (και όσοι άλλοι είναι από δίπλα). Φιλιά.

Δεν υπάρχει περίπτωση spireto να μην έχει τι να πει ο oldboy…είπαμε, ήταν σκηνοθετημένο το έγκλημα, να βγω εγώ o ζούμπερ-μπλόγκερ. Θενκς για το σχόλιο.


Qarcq φίλε μου καλέ, αιώνιε συμπαραστάτη, μέλος ιδρυτικό και προεξάρχον, εγώ μπορεί να μην κάνω ποτέ ραδιόφωνο, αλλά και μόνο ότι υπήρξε στη δική σου σκέψη κάτι τέτοιο, με αυτή μάλιστα τη διατύπωση και αυτήν τη συναισθηματική ένταση, εμένα μου φτάνει και μου περισσεύει. Ειλικρινά. Σ’ ευχαριστώ πολύ για όλα.

Ευχαριστώ κι εσένα «φίλε μου» για την ενημέρωση…

 
At 9:38 AM, Anonymous Anonymous said...

Και μια και γράφεις για τον Carotenuto, να συστήσω το τελευταίο βιβλίο του Irvin Yalom " Στον κήπο του Επίκουρου - αφήνοντας πίσω τον τρόμο του θανάτου", όπου μιλά για την σημασία της μνήμης του θανάτου (κάτι θυμίζει αυτό), ως τον μόνο τρόπο να ζήσουμε ουσιαστικά την ζωή...

Και πάλι ο μαυροντυμένος φίλος από τα παλιά...

 
At 8:55 PM, Blogger thas said...

Θενκς φίλε μου, είχα πει να του αντισταθώ για λίγο αλλά αφού το προτείνεις, θα τον τιμήσουμε κι αυτόν τον Γιάλομ- ζωή να 'χει ο άνθρωπος να γράφει.

 
At 3:41 PM, Blogger mosaic said...

και εγώ μια πρόταση

το διαβάζω τώρα και πιστεύω ότι θα σ έφτιαχνε όπως και μένα

είναι το ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΖΩΗ!(απαράδεκτος τίτλος το ξέρω, στ αγγλικά είναι The New Earth χωρίς θαυμαστικό)
του Εκχαρτ Τόλε-εκδόσεις Λιβάνη

είναι κοματάκι νιου έιτζ αλλά το βρίσκω συγκλονιστικό, όχι μόνο σα μύνημα αλλά(και κυρίως) σα δομή

αυτό που κυρίως λέει είναι ότι βρισκόμαστε μπροστά σ ένα...

(άστο, δε λέω, αν βρείς χρόνο παρτο-Λιβάνης εκδ)

 
At 6:30 AM, Anonymous Anonymous said...

Thas καλημερα
Ο αξιόλογος κύριος συμπληρώνει την τριλογία με τους "Μύθους και θρύλους της αποπλάνησης" , το ίδιο καλό και αποκαλυπτικό.

Eχω εκφυλιστει, Thas. Πέρσυ, δοκιμάζοντας μετα άπό χρόνια, διεπίστωσα οτι με κουράζει το ελεύθερο κάμπινγκ.

Δεν έχεις ξεχασει βέβαια ότι χρωστας την συνέχεια για τις παραστάσεις.

 
At 10:42 PM, Blogger specialmorning said...

Το Special Morning κάνει 10 ερωτήσεις και ψάχνει απαντήσεις στo Διαδίκτυο

www.specialmorning.blogspot.com

 
At 3:51 AM, Blogger thas said...

Θενκς mosaic, μόλις βρω χρόνο δεν θα το ξεχάσω.

anonyme φοβάμαι ότι θα μείνω στις εξαγγελίες για συνέχεια των... παραστάσεων. Οι μύθοι (το λέω κάπως ψιθυριστά) με κουράσανε ελαφρώς...
Όσο για το κάμπινγκ, τι να πω. Συνεχίζω να πιστεύω πως είναι οι πιο ξεκούραστες διακοπές, αρκεί να ισχύουν δυο-τρία βασικά δεδομένα.
(χαίρομαι που συνεννοούμαστε όμως)

 
At 10:51 AM, Blogger  said...

愛情公寓,情色,情色貼圖,色情網站,愛情配對,情色a片,色情小說,情色文學,情色小說,色情,情色視訊,寄情築園小遊戲,aio交友愛情館,色情遊戲,情色交友,嘟嘟情人色網,言情小說,情色論壇,色情影片,愛情,色情文學,情色網,麗的情色小遊戲,色情漫畫,一夜情,情色遊戲,色情貼圖,色情圖片,微風成人,成人網站,成人光碟,嘟嘟成人網,成人,成人影城,18成人,成人聊天室,85cct成人片,成人電影,成人圖片,成人貼圖,成人圖片區,成人影片,成人文章,成人小說,微風成人區,成人交友,成人貼圖站,成人漫畫,成人遊戲,免費成人影片,成人論壇,a片,AIO,日本a片,a片下載,av,av片,av女優,a漫,免費A片,av美女,情趣用品,情趣,情趣商品,本土自拍,自拍,性愛,視訊做愛,做愛,美女交友,美女,美女遊戲,美女寫真,ut聊天室,聊天室,豆豆聊天室,哈啦聊天室,尋夢園聊天室,視訊聊天室,成人聊天室,080聊天室,080苗栗人聊天室,視訊聊天,免費視訊,免費視訊聊天,視訊交友網,視訊美女,走光,巨乳,偷拍,性感影片,無碼,影片

 
At 11:33 PM, Anonymous Anonymous said...

情趣用品,情趣用品,情趣,情趣,情趣商品,情趣商品,飛機杯,充氣娃娃,自慰套,自慰,電動按摩棒,按摩棒,G點,跳蛋,潤滑液,SM道具,SM,酒店,情趣,情趣內衣,性感睡衣,角色扮演,丁字褲,吊帶襪,巨乳,18禁,美女自拍,美女自拍,免費聊天,免費視訊,一對一視訊,一對多視訊,聊天人緣,談情說愛,成人視訊,影音視訊聊天室,相片,靚辣妹群

 

Post a Comment

<< Home