vita moderna

kisses, tears & psychodramas

29.4.10

Γκαγκά ού λαλάα.

Αναβοσβήνουν καρδούλες στο μηχάνημα, παλμοί, λεπτά, δευτερόλεπτα, επίπεδα δυσκολίας. 144, 5,8, 3, ακατανόητα νούμερα- μετά από δύο μήνες ξέρω μόνο να πατάω το start. Λίγο πιο πάνω άλλη οθόνη, άλλα νούμερα, βουβά, απειλητικά: πάνω από χίλιες μονάδες τα spread, βουτιά στα χρηματιστήρια. Με έχει στοιχειώσει πια το ρεφρέν της- η lady Gaga πότισε και τους τοίχους σ’ αυτό το γυμναστήριο. Αναρωτιέμαι τι κάνω εδώ, τι κάνουμε όλοι γύρω μου, πώς είναι δυνατό να συνεχίζεται αυτή η κανονικότητα.

*


Πανελλήνιες, σχολή, ύστερα στρατός, επαγγέλματα διάφορα. Κουτσά-στραβά, κάποιες από τις βασικές αγωνίες της ζωής έχουν μείνει πίσω μου. Σκέφτομαι τι ακριβώς σημαίνει να είσαι νέος σήμερα, να έχεις μόλις τελειώσει το λύκειο ή ένα διδακτορικό (που σε ξετίναξε) και να ξυπνάς σε μια χώρα που της τελειώνει το οξυγόνο. Να έχεις επενδύσει πρόσφατα κάποια λεφτά στο μαγαζί σου, να ετοιμάζεις το γάμο σου ή να μπαίνεις στο νοσοκομείο για εξετάσεις- προσωπικές ιστορίες που εκτυλίσσονται παράλληλα μ’ αυτά τα εξουθενωτικά νούμερα, σε συνθήκες ελεγχόμενου ή και ανεξέλεγκτου πανικού. Σε ποια (χάι ντεφινίσιον, φορ σουρ) οθόνη να προβάλεις τώρα ένα μίνιμουμ προγραμματισμού ζωής. Τι να σκεφθείς, για να μην καταρρεύσεις.

(Να σηκώναμε τουλάχιστον τα μισά / Έπρεπε να έχουμε αγοράσει κάτι / Τα έβγαλαν έξω όσοι ήξεραν / Ρήμαξαν τη χώρα / Όλοι τη ρημάξαμε / Μας άξιζε / Δεν μας άξιζε / Να ζήσουμε τη φτώχια με αξιοπρέπεια/ Να γίνουμε άνθρωποι ξανά- ένα διαρκές εκκρεμές διαθέσεων και στάσεων απέναντι στο κακό.)



Κούκου! Η νέα φτώχεια.


Το πρόβλημα με τη φαντασίωση, έστω, μιας ζωής απαλλαγμένης από τα παράπλευρα δεινά που σώρευε η ευμάρεια είναι ότι δεν γίνεται να ενταχθεί σε ένα σκηνικό με άρωμα φίφτις ή σίξτις αθωότητας. Το χειρότερο είναι να ζήσεις τη νέα φτώχεια ταπεινωμένος, σε διαρκή αγωνία και επιπλέον να συνεχίσεις να βλέπεις τον λαρτζ Καρατζαφέρη (ρυθμιστής πια αυτός) και τον ήδη ξεπερασμένο Σαμαρά, τον νομάρχη και τη Μανωλίδου, τη Σάσα και τη Τζούλια, έναν ατέλειωτο χορό προσώπων βγαλμένων από τον εφιάλτη μιας σύγχρονης κιτς αμεριμνησίας (στην καλύτερη) να αλωνίζει ανενόχλητος. Προσωπικά δεν είδα καμιά κολώνα του συστήματος να πέφτει (ή έστω να σείεται).

*


Οι άλλοι, ενώ είχε ξεκινήσει η θύελλα, άρχισαν να συζητάνε ότι σκόπευαν, λέει, ότι είχαν στο μυαλό τους, ότι μπορεί και να ελέγξουν την ακίνητη περιουσία, τις καταθέσεις, να πιάσουν σκάφη και πισίνες…Και ενώ οι τράπεζες άδειαζαν καθημερινά, την ώρα που (πανάκριβα) ακίνητα στο Λονδίνο και αλλού περνούσαν εσπευσμένα σε πλούσια ελληνικά χέρια, εκείνοι ακόμα δήλωναν τη… βούλησή τους. Επί μήνες προανήγγειλαν, επί μήνες σχεδίαζαν. Πρέπει να είσαι φανατικός για να μη βλέπεις τον επικίνδυνο ερασιτεχνισμό, την ανεπάρκεια των χειρισμών σε συνθήκες τόσο ακραίες και περιστάσεις τόσο κρίσιμες. Κι ύστερα ο Γιώργος να κατεβαίνει το ποτάμι με τον πορτοκαλί του σκούφο, ο Γιώργος μπροστά από τα ήσυχα χαρτογραφημένα νερά της Ιθάκης του Καστελλόριζου. Με τα πιστόλια γεμάτα ή απασφαλισμένα- δεν θυμάμαι πια.

*


«... Τα επιτόκια αυτά, σύμφωνα με τους αναλυτές, δείχνουν ότι η Ελλάδα οδηγείται ή μάλλον σέρνεται δεμένη πισθάγκωνα στην αναδιάθρωση του χρέους της (η «κομψή» έκφραση για την χρεοκοπία).»
[σημερινή η είδηση στο in.gr-ας αφήσουμε την αμφιλεγόμενη και πολυδιαψευσμένη αναδιάρθωση και ας κρατήσουμε το "σέρνεται δεμένη πισθάγκωνα" ως κατάληξη μιας καλοσχεδιασμένης πολιτικής. Υπάρχει κανείς που έχει αντίρρηση για τη διατύπωση; Είσαι σε θέση σήμερα να διαπραγματευτείς οτιδήποτε; Μόνο ό,τι έχει προσυμφωνηθεί σαν δήθεν υποχώρησή τους, για τη δική μας, εγχώρια κατανάλωση.]

*


Έλεγχος βιβλιαρίων / Ώρες κοινού: 8:30-13:00 και από κάτω σημειωμένο με μαρκαδόρο: ΝΑ ΑΠΟΛΥΘΕΙΤΕ ΓΑΙΔΟΥΡΙΑ.

*


Μου άρεσε η εικόνα της κοινωνίας μας σε αλληλεγγύη. Συνειρμικά όμως θυμήθηκα ένα πρόσφατο περιστατικό:
Πώς μου ήρθε τις προάλλες να μαστορέψω, να αντικαταστήσω δηλαδή κάτι μεταλλικά πόδια ενός καναπέ, με ξύλινα. Βρήκα ένα δοκαράκι 8x8 εκ. και ζήτησα να μου το κόψουν στο κατάστημα αλλά η μηχανή τους αδυνατούσε. Μου εξήγησαν πού έπρεπε να πάω [ευτυχώς το συγκράτησα γιατί συνήθως χάνομαι στον ρυθμό των λέξεων, στις εκφράσεις και τη θεατρικότητα των οδηγιών. Μου εντυπώθηκαν όμως οι λέξεις παραλία, φανάρι, χωράφι με βάρκα, υπόγειο, κυρ- Θόδωρος.]
Ήταν κάτι τεράστιες εγκαταστάσεις εκεί, πολύς θόρυβος, πριονίδι σε λόφους κι ένα λυκόσκυλο (με έμφαση στο πρώτο συνθετικό του). Περιπλανήθηκα στους θηριώδεις χώρους και κάποτε εντόπισα τον κυρ Θόδωρο. «Τι πρόβλημα έχει αυτό;» είπε δείχνοντας το ξύλο.
Του πήρε λιγότερο από ένα λεπτό η διαδικασία- τέσσερις τομές, στην πριονοκορδέλα… κι ενώ αναρωτιόμουν αν πρέπει να τον ρωτήσω τι χρωστάω ή να του αφήσω τίποτα ψιλά, με πρόλαβε ο ίδιος: «Κανονικά η δουλειά κοστίζει είκοσι ευρώ – άσε μου δεκαπέντε.»
Δεδομένου ότι ολόκληρο το ξύλο κόστιζε μόλις 7 ευρώ, άκουσα τα λόγια του σαν πυροβολισμό. Με κατέλαβε οργή και απελπισία ταυτόχρονα. Και επειδή είμαι τύπος που συγχέει τη θεωρία με την πράξη, πρόλαβα να προβάλω πάνω σ’ αυτόν τον εξηνταπεντάρη όλη την κακοδαιμονία μας των τελευταίων ετών, όλη την ναυαγισμένη γιανναρική ρητορική που με γέμισε κάποτε ευγενείς ιδέες σχετικά με τη σπάνια ιδιοπροσωπεία ενός έθνους το οποίο ταξιδεύει ανάδελφο στους αιώνες. (χρειάστηκε τόσες σελίδες να περιγράψει εξαντλητικά τις διαφορές μας από την κακή ratio αλλά δεν κατάφερε να διερευνήσει το εύλογο, πώς και γιατί αφού ήμασταν τέτοιοι σούπερ τύποι παραδοθήκαμε έτσι αμαχητί στο δυτικό μοντέλο.)
Ξαφνικά ήθελα να αρπάξω αυτόν τον ανεκδιήγητο κυρ Θόδωρο, να τον τραντάξω φωνάζοντας γιατί, γιατί ρε άνθρωπε το κάνεις αυτό; Τελικά ψέλισα κάτι ακατάληπτα, έβγαλα ένα δεκάρικο που είχα και το έδωσα. [Φεύγοντας μου πέταξε το κερασάκι: και να ξέρεις, δεν θα σε εξυπηρετήσω άμα ξανάρθεις.]

Μεγαλώσαμε με την αίσθηση ότι οι άνθρωποι του μόχθου είναι πρόσωπα ιερά, εμείς, μια γενιά που δεν κουράστηκε το ίδιο για να τα καταφέρει στη ζωή. Παρά τις διαρκείς διαψεύσεις ήταν και παραμένει μέσα μας (ευτυχώς, νομίζω) μεγάλο ταμπού η αμφισβήτησή τους. Γιατί αν το κουκούτσι του τόπου αυτού, η σάρκα και το πνεύμα του, οι κυρ-Γιάννηδες και οι κυρα-Μαρίες του, πιστέψουμε πως παραδόθηκαν πρώτοι στην (άλλη) χρεοκοπία, μιλάμε για πραγματική ήττα της χώρας πολύ πριν από αυτή την τελευταία.

*


Με δυο λόγια δεν είμαι βέβαιος τι είδους κοινωνία συγκροτούμε, τι δεσμούς διατηρούμε ακόμα μέσα σ' αυτή την τεράστια νέα ασυναρτησία. Όσο για το εθνικό μας φαντασιακό, έχει δεχτεί πια τόσες διευρύνσεις για να απορροφήσει τις κατά καιρούς εκδοχές μας- εραστές, αδούλωτοι, ραγιάδες, επαναστάτες, πανέξυπνοι, εγωϊστές, φιλότιμοι, φιλόξενοι, αλληλέγγυοι, δημοκράτες, προδότες, αλληλοσπαραγμένοι, ικανοί για Παρθενώνες, για νέες Ολυμπιάδες, τριτοκοσμικοί, καταφερτζήδες, κλέφτες, λαμόγια. Τώρα πλέον και παντελώς άχρηστοι, αποτυχημένοι, νεόπτωχοι.

*


[Όμως, θενκ γκαντ, να και μια χαρμόσυνη είδηση: ο Πατριάρχης ευλόγησε τον Αλκαίο και το opa του. Όλα καλά θα πάνε, μωρέ. Ισπανοί, Γάλλοι, Πορτογάλοι, αυτοί να δούμε τώρα.]


Stylish new fighters facing the crisis. Blessed.

33 Comments:

At 2:51 AM, Blogger greekgaylolita said...

οτι θα gagaνιασουμε ειναι το μονο σιγουρο παμεγιστε;-)

 
At 3:53 AM, Blogger Rodia said...

Κατι καλό που πέτυχα πριν απο λίγο:

«λέει ο Γερμανός πρόεδρος του Ελληνογερμανικού Επιμελητηρίου:
.."οι Γερμανοί πρέπει να καταλάβουν ότι ο Κόσμος δεν θέλει να οργανωθεί ΟΠΩΣ οι Γερμανοί, ΟΥΤΕ απο τους Γερμανούς.."»

εχμ.. σιγουρα θα τον επηρρέασε το κλιμα αυτον! :D

Για το κυρ Θόδωρο, τι να πω.. Ισως να σε έκοψε ότι τόσα μπορείς να τα δώσεις, αρα πρεπει να εισαι ευχαριστημενος που σε εκτιμησε τόσο ακριβά! Ετσι γινονται αυτα. :Ρ

 
At 8:13 AM, Anonymous mersault said...

Έκτακτα.

 
At 10:29 AM, Blogger Sraosha said...

Ενταξει, τα είπες όλα.

Θα έβγαινε στη σύνταξη, αλλά με 5 χρόνια προϋπηρεσία θσ πάρω κανά τρίευρο το πολυ.

 
At 10:56 AM, Blogger provato said...

απόδειξη πήρες από τον Κύρ Θοδωρή;

όχι ε;

ε τότε, μην παραπονιέσαι.

πιεσ - επιτέλους, ήρθε η στιγμή ο ελληνικός λαός να καταλάβει στο πετσί του τι σημαίνει "η ανοχή κ η σιωπή είναι συνενοχή".

([κ για να μην σου χαλάω χατήρι, μπεεεε μπε :-) ]

 
At 11:03 AM, Blogger kukuzelis said...

*

Pogo και thas ή thas και Pogo: "We have met the enemy and he is us".

*

 
At 11:40 AM, Anonymous Anonymous said...

το ξύλο έπρεπε σήμερα να κοσμεί το στήθος του κυρ-Θόδωρα, εν είδει σύγχρονου Κρίστοφερ Λη

Κ.Κ.Μ.

 
At 3:51 PM, Blogger gasireu said...

Δίκαιος, δίκαιος!
''Προσωπικά δεν είδα καμιά κολώνα του συστήματος να πέφτει (ή έστω να σείεται).''
Ούτε και 'γω.
Μη σώσει και σας εξυπηρετήσει ξανά.
Γιαγιά ογδόντα στα βουνά των Χανίων, ζευγάρι(ντόπιο) ξέπνοο, αφυδατωμένο από αποτύπωση, πλησιάζει μικρό καφενείο 5 τετραγωνικών, ζητά νερό και λεμονάδες, φέρνει ''καλή'' γιαγιά πιάτο με σύκα (χωρίς να ρωτήσει). Α, τι καλή γιαγιά σκέφτονται. Αποτέλεσμα, τους ζητά 15 ευρώ! Μα τι έπαθαν αυτοί οι μεγάλοι άνθρωποι, τηλέ-υποβολή;
Κουράγιο και η καρμική νιρβάνα μαζί σας!

 
At 7:19 PM, Blogger lemon said...

Μα, θα λάβουμε μέρος στη γιουροβίζιον παρολαυτά? Είναι δυνατόν? Να κόβονται μισθοί και να ξοδεύονται λεφτά για κουστούμια, ταξίδια και διαφημίσεις?
Πετάω τα άχρηστα ένθετα των εφημερίδων την Κυριακή και απορώ: οι εφημερίδες, που θα αναγκαστούν να μαζευτούν (βλέπε να κάνουν απολύσεις) γιατί δεν μαζεύουν τα τεράστια, περιτά έξοδά τους σε χαρτί? Οι εταιρείες που διαφημίζονται (και στηρίζουν τα ένθετα των εφημερίδων) γιατί δεν μαζεύονται, να πουλάνε ότι πουλάνε κι όχι μούρη και διαφήμιση?
Μόνο εγώ αναρωτιέμαι το προφανές? Αρνούμαι πως είναι αφέλεια αυτά που λέω. Αφέλεια (βλακεία) είναι αυτά που συνεχίζουν να γίνονται γύρω μας.
Περπατούσα σήμερα στη Σόλωνος και κοίταζα γύρω μου, αναρωτιόμουν πως γίνεται και όλοι είμαστε ίδιοι και νηφάλιοι, ενώ οι ειδήσεις ορύονται για καταστροφή: Σαν να πρόκειται για δύο διαφορετικούς κόσμους. Μόνο που αυτή τη φορά ο βίρτσουαλ περπατάει στο δρόμο.
Μέσα στο μετρό έπιασε τ'αυτί μου "θα πάμε στηο Πλούταρχο την Παρασκευή, ο Γιάννης με την παρέα του θα πάνε την άλλη Παρασκευή". Αυτοί (που κουβέντιαζαν) τι ήταν? απολυμένοι όχι. Είχαν βγάλει τα λεφτά τους στο εξωτερικό? σε θυρίδα? στο μαξιλάρι? αφελείς? απ'αλλού?
Δεν ξέρω τι συμβαίνει, συγνώμη, ολημερίς ακούω κόσμο να ανησυχεί και έξω στο δρόμο όλα συνεχίζονται όπως πριν. Κι αυτό δεν με καθησυχάζει, με τρομάζει περισσότερο.

 
At 7:42 PM, Blogger thas said...

greekgaylolita Εγώ έχω γκαγκανιάσει από τον Φεβρουάριο. Μ’ αρέσει, δε λέω- αλλά τη βλέπω πια και στον ύπνο μου.(θενξ και για το μπάζιον)

Rodia Μια και έπεσε έξω ακόμα και σ’ αυτό, δείχνει περί τίνος πρόκειται. Μα είναι δυνατόν να θέλεις να αρπάξεις τα λεφτά του άλλου; Ειλικρινά, τι διαφορά έχει μια ληστεία με την απειλή όπλου; Εδώ η απειλή είναι ηθικής τάξης και τη χρησιμοποιεί μια χαρά.

Mersault Καλώς τον! Μου έλειψες- έστω και μ’ αυτό το χαλόου ουάνς ε γίαρ. Όλε.

Sraosha, είναι δυνατόν ποστ που δεν μιλάει καθόλου για γυναίκες να τα έχει πει όλα; Θα βγούμε μαζί στη σύνταξη, έχουμε να δώσουμε πολλά στην πατρίδα ακόμα. (χρήματα, εννοώ.)

Provato Ε λοιπόν τώρα που το λες, θα πάω να του ζητήσω. Θα του πω: σου έφερα και το πεντάευρο που σου χρώσταγα αλλά θα χρειαστώ απόδειξη. (μπορεί να βάλει το πρόβατο να με φάει.) (μπέε εεε μπεε)

Μερσί kukuzelis. Το βρήκα του γούστου μου και συφουνάω.

Φοβερή σπλατερία ΚΚΜ. Μέσα.

gasireu Δυστυχώς είναι πολλές, πάμπολλες τέτοιες περιπτώσεις (μαζί βέβαια με τις υπόλοιπες φωτεινές). Πριν 22 ή 23 χρόνια, στη χώρα της Ανάφης (ξέρεις, δέκα άνθρωποι κι εμείς οι δύο ψαρωμένο ζευγάρι), ψάχνουμε σπίτι να κοιμηθούμε….μας έχει ξεβράσει το πλοίο μεσάνυχτα και έχουμε ανέβει με τα πόδια την τεράστια ανηφόρα. Μας περιμαζεύει ο παπάς να μας κοιμήσει σε κάποιο δωμάτιο. Μιλάμε για εμπειρία τρόμου. Σεντούκια, σκιές στους τοίχους, μούχλα, εσταυρωμένοι, αράχνες…δωμάτιο χωρίς νερό και τουαλέτα. Το πρωί κάναμε το λάθος να ρωτήσουμε τι χρωστάμε: ε, τι να σας πάρω, μας λέει, δώστε μου τρία χιλιάρικα.
Μάλιστα αδερφέ μου. Τρία χιλιάρικα το 87 ή το 88 για ένα δίκλινο που έτριζε και βούλιαζε…(εκτός αν χρέωνε και την εμπειρία.)

lemon Φαίνεται ότι η φτώχεια είναι μια κατάσταση διαχειρίσιμη- σε σχέση τουλάχιστον με τον πόλεμο και την αρρώστια. Κι εγώ απορώ με τη μακαριότητα αλλά δεν αντιδρώ πολύ διαφορετικά. Νομίζω βρισκόμαστε όλοι σε μια κατάσταση αναμονής, να δούμε για τι πράγμα ακριβώς μιλάμε. Του χρόνου τέτοια εποχή- καλά να είμαστε- θα ξέρουμε τι γεύση έχει η νέα μας ζωή. Φιλιά.

 
At 12:48 AM, Blogger Drama Queen said...

Καταπληκτικό κείμενο! Και εγώ σε αυτόν που ήρθε να μου βάλει λάχιστο στο πληντύριο είδα την ειρωνία των σπουδών μου όταν μου ζήτησε 20 ευρώ για 3 λεπτά δουλειά που τα έβγαζα σε 3 ώρες.

 
At 1:44 AM, Blogger Xilaren said...

ωχ. αυτό το πρόβλημα με τη φαντασίωση δεν το είχα συνειδητοποιήσει. τώρα ψυχοπλακώθηκα χειρότερα

 
At 1:46 AM, Blogger γεράσιμος μπερεκέτης said...

Μην στεναχωριέσαι, απλώς μην το αμελήσεις αν παθαίνεις τόσο συχνά αυτήν την παραισθητική σύγχυση:

Στη συγκεκριμένη περίπτωση μπέρδεψες το ποιος ήταν το λυκόσκυλο και ποιος ο μαραγκός.

Πιστεύω πάντως ότι όλοι πρέπει να προσευχόμαστε, ώστε αν δεν πετύχουμε τουν μείζονα στόχο που είναι να κερδίσουμε στην Γιουροβίζιον, τουλάχιστον να πετύχουμε τον ελάσσονα: να μην φαγωθούμε μεταξύ μας.....

 
At 4:16 PM, Blogger thas said...

Γεια σου Drama Queen. Δυστυχώς ξέρουμε όλοι ότι το ξεσάλωμα δεν αφορούσε μόνο την πολιτική σκηνή- ολόκληρο το κουβάρι των (κοινωνικοοικονομικών) σχέσεών μας είναι μπερδεμένο και ο επιμερισμός των ευθυνών εξαιρετικά δύσκολος. Θενξ για το κοπλιμέντο.

xilaren. Μην απελπίζεσαι. Μέχρι να έρθεις στην πατρίδα ελπίζουμε να έχουν καεί όλοι από την υπερέκθεση.

Γκεράσιμος, ανησυχώ, ανησυχώ πολύ. Και αναρωτιέμαι αν ήταν αυτό το καλύτερο που μπορούσαμε να κάνουμε-υπήρχαν φωνές που έλεγαν εδώ και καιρό να στρίψουμε το τιμόνι, ότι η πανωλεθρία ήταν προ των πυλών και ότι το προϊόν Γκιόργκος Αλ. + φρεντς, είχε υποβαθμιστεί στην κατηγορία μπάλκαν σκυλ ντανς ΒΒΒ--.

 
At 12:45 AM, Blogger takis x said...

Μπράβο κύριε ωραία τά λέτε.
Να τα λέτε πιό συχνά.

 
At 12:19 PM, Anonymous Anonymous said...

Ν' αγιάσει το στόμα τού takis x -ο thas δεν έχει ανάγκη, το δικό του στόμα είναι ήδη αγιασμένο!

 
At 2:25 PM, Blogger thas said...

Σιγά παιδιά με τις αγιότητες, θα με στείλετε πριν την ώρα μου. Τάκις, ανώνυμε, μερσί.

(Μα δεν είναι αστείο; Αμέσως έγινε γνωστό ότι το ΔΝΤ δεν απαίτησε κατάργηση μισθών του ιδιωτικού τομέα. Κι ενώ το βλέπαμε όλοι ότι δεν είναι δυνατόν να διαπραγματευτείς από τη θέση αυτή... εκείνοι (ακόμα και την ύστατη ώρα) προσπαθούσαν να παίξουν το παιχνιδάκι των εντυπώσεων. Τι να πρωτοθαυμάσεις σ' αυτόν τον ωραίο όμιλο προσωπικοτήτων- δεν θα αλλάξει τίποτε ποτέ ρε γμτ.

 
At 2:46 PM, Anonymous veteks said...

poso dikio exeis...

 
At 5:59 PM, Blogger Mary said...

καλογραμμένη (πολύ) απελπισία

 
At 3:55 PM, Blogger thas said...

Mary, θα προτιμούσα, είναι η αλήθεια, μια κακογραμμένη αισιοδοξία αλλά το είδος μας τελείωσε. Θενκς πάντως.

Γεια σου veteks.

 
At 7:43 PM, Blogger Nana Tsouma said...

καλησπέρα .....σας βρήκα στη LIFO...δε θα σας πείραζε αν διαβαζα ενα κομματι της αναρτησής σας στην αποψινή μου εκπομπή ...έτσι δεν ειναι;;;;
Ευχαριστω πολύ :-)
νανά Τσουμε ΝΕΤ 105,8

 
At 7:44 PM, Blogger Nana Tsouma said...

ναι.. καλα .... gaga-διασα κι εγω!
Νανά Τσούμα το κανονικο :-))))))

 
At 11:43 PM, Blogger thas said...

Βεβαίως, με χαρά. Και κοίτα κάτι συμπτώσεις. Σε άκουσα για πρώτη φορά πριν κάποιες ημέρες...μου έκαναν εντύπωση οι αντιραδιοφωνικές παύσεις σου και η αμεσότητα. Λυπάμαι μόνο που δεν το είδα νωρίτερα να σε ακούσω απόψε.

 
At 10:33 AM, Blogger Nana Tsouma said...

καλημερα σου....επειδη μ`ενδιαφερει ιδιαιτερα η γνωμη σου για πες μου περισσοτερα για τις αντιραδιοφωνικές μου παυσεις...........οχι τιποτα άλλο αλλά γιατι απο το πολύ πες πες μεσα στις 2 ωρες το κοντερ γραφει Αθήνα -Ευζωνους :-))))))

 
At 1:57 PM, Blogger thas said...

Σου έστειλα μέιλ.

 
At 1:26 PM, Anonymous Thraphsorchis said...

Το post σας πρέπει να διδαχθεί σε σχολές. Εξαιρετική οικονομία και πυκνότητα. Εύγε. Άριστα 10'

 
At 9:25 AM, Blogger thas said...

@Thraphsorchis
Χμ. Ευχαριστώ βέβαια αλλά δύσκολα μιλάς για οικονομία σε ένα κείμενο που ξεκινάει από το γυμναστήριο και καταλήγει στον Αλκαίο, με ενδιάμεσες στάσεις στο Καστελλόριζο και τον κυρ-Θόδωρο.
:-)

 
At 9:23 AM, Blogger kihli said...

υπέροχα γραμμένο κείμενο!

 
At 9:36 AM, Blogger TASOUS said...

This comment has been removed by the author.

 
At 9:52 AM, Blogger TASOUS said...

Σε εντόπησα τυχαία απο άλλα ιστολόγια πριν κάνα χρόνο αλλά δεν είχα ασχολήθεί ουσιαστικά ακόμα με αυτή την δόμη επικοινωνίας. Παρότι πολύ κακός χρήστης της γλώσσας(τεκμηριωμένο), θέλω να πιστέυω πως αναγνωρίζω την μεστότητα του λόγου την αντικειμενικότητα της κρίσης με την παράλληλη εξέταση εμπειρικών στοιχείων και συμπερασμάτων που δίνουν μια ωραία αναλογία στα κείμενα σου. Θα σε διαβάζω συχνότερα

 
At 9:56 PM, Blogger thas said...

Ευχαριστούμε πολύ αγαπητοί Kihli και Τasous.

 
At 4:20 PM, Anonymous Anonymous said...

Έλα τώρα thas που σε πείραξαν τα 15 ευρώ του κυρ-Θόδωρου...που ούτε τόσα του 'δωσες...πάρε τσεκούρι και κόφτα μόνος σου...ναι και ζήτα του τώρα απόδειξη με 23% ΦΠΑ αφού του δώσεις και τα υπόλοιπα που του χρωστάς...βίδα μοδέρνα

 
At 2:10 AM, Blogger AEon FluX said...

I love you. Marry me. Εκεί λοιπόν φαίνεται η αξία των κλασσικών κειμένων, όσα χρόνια κι αν περάσουν πάντα θα αποτελούν αιτία για να δέχεσαι ανήθικες προτάσεις.
Γράφω κι εγώ την @@ριά μου γιατί έχω κουραστεί από τον συγκεκριμένο επειδή θεωρώ πως χρόνια τώρα υπεκφεύγει της ουσίας, της αιτίας για την οποία παραδοθήκαμε αμαχητί στη Δύση. Μιλάει για το εκκλησιαστικό γεγονός, ευλογώντας τα γένια του που το εισήγαγε σαν αιθερικό όρο στην καθομιλούμενη του μέσου έλληνα, αλλά δείχνει να μην έχει καταλάβει πως το αντίκρυσμα του πληρώνεται με άσκηση, νηστεία, προσευχή, μετάνοια.
Έγραφε κάτι άκυρα τις προάλλες για τον μέσο Ελλαδίτη βλάχο του οποίου τα υγιή αισθητήρια τον οδηγούσαν στο σκώμμα του μέσου ξενιτέμενου βλάχου που έφερνε την αμερικάνικη αισθητική στις διακοπές του, αλλά ξέχασε να μας πει ότι ήταν ο ίδιος που με τα πρώτα λεφτά που έπιασε στα χέρια του στα 80ιζ κατέπεσε σε χαβανέζικα πουκάμισα, λακόστ τιζ, και ξέκωλα στραπλες για την φυσική ξανθιά ερωμένη του, γουαναμπί αεροσυνοδό.
Τείνω λοιπόν μετά από όλα αυτά τα χρόνια να πιστέψω πως μικρά ζύμη κι όλο το φύραμα ζύμοι, και είναι ζύμη ασκήσεως, ουχί μόνο θεωρίας. Ειδάλλως μοιάζουμε με τον αφελή φοιτητή ΕΜΠ που πήγε να δώσει μάθημα στηριζόμενος μόνο στις σημειώσεις του καθηγητή που βαριόταν να κάνει ασκήσεις, αλλά τις επέλεγε αποκλειστικά και χαιρέκακα στις εξεταστικές.
Αυτά φυσικά μεταξύ μας μόνο, και μην βγουν παραέξω, διότι πρέπει να κρατήσουμε κοινό μέτωπο στους γιαλατζί διανοούμενους καρμπόν του σύριζα, του αμπάριζα, του npr και των διαφόρων civil society groups, του Σωτήρα, της Ζωής, της Κατινίτσας, της Σκύλλας και της Χάρυβδης.

Καλές διακοπές! :)

 

Post a Comment

<< Home