vita moderna

kisses, tears & psychodramas

9.12.05

επάλληλοι καθρέπται


Θέμα δεν έχωμε να γράψωμε και γι’ αυτό να μην αγωνιώσι οι φίλοι δια την υγείαν μας, καλά είμεθα, απλώς θέμα δεν έχωμε και αυτό το οποίο έχωμε δεν αφορά τον αναγνώστην ή δια να το θέσωμε καλύτερα αυτό το οποίο θέλωμε να γράψωμε απαιτεί τοσαύτην προσπάθειαν ώστε δεν είναι δυνατόν μέρες που είναι να φάγωμε τον χρόνο μας έγκλειστοι εις το κελίον μετά των σκέψεών μας, καθ’ ην στιγμήν η σφύζουσα ζωή ξεχειλίζει εις πλατείας πάρκα παιδοτόπους αλλού φαν παρκ φραπεδερί κρουασαντερί εμπορικά κέντρα άττικα μούλτιπλεξ δεμόλ δεφνακ ετσετερά.

Προτιμήσαμε τον περιορισμένο χρόνο μας να τον διαθέσωμε σε στοιχειώδη καλλωπισμόν του χώρου, καθότι και τα πενιχρά πλην τίμια καταστήματά μας δέχονται, όσο να ειπείς, κάποιον κόσμο ημερησίως. Δεν είναι δυνατόν μάλιστα, άνθρωποι εξωστρεφείς και μονδέρνοι, τι λέγω, βιταμεταμονδέρνοι, να μην ακολουθήσωμε την γενική τάση των ημερών- και με την ευκαιρία να θυμηθώ να κρατήσω κάποια χρήματα δια το καταραμένο σέρβις- τάση, λέγω, η οποία στοχεύει κυρίως στο περιτύλιγμα του περιεχομένου, ουχί στο δώρον itself αλλά στο αμπαλάζιον, ουχί στο πράγμα καθ’ εαυτό (το οποίον-φιλοσοφικώς ομιλών- θα μείνει για πάντα σκοτεινή ουσία, όνειρο απατηλό, φενάκη) αλλά το φαινόμενόν του, ήτοι την ασθενή αντανάκλασή του στην σκοπεύουσα (τον κόσμον ) συνείδησιν.

Καταλαβαίνετε αδελφοί, νομίζω, σε τι κόσμο φαινομένων βρισκόμεθα εγκλωβισμένοι, διαθέτοντες εσωτερικώς όλον και όλον έναν καθρέπτην εις ον καθρεπτίζονται κτίρια, οχήματα και πάσης φύσεως όντα, όλη η σφύζουσα ζωή τελοσπάντων (να μην επανερχόμεθα) και με αυτάς τας αντανακλάσεις των πραγμάτων δουλεύουμε εσωτερικώς, κατανοείτε αδελφοί, μόνον με τας παραστάσεις, τι λέγω, τας ανα-παραστάσεις, εικόνας δηλαδή διαθέτωμε ουχί ρίαλ θίνγκς, ουχί χιούμαν μπίινγκς μπατ όνλυ ίματζ μπίινγκς...

αλλά τα έχουν πει αυτά οι φιλόσοφοι, τα ηξεύρετε, να μην σας κουράζω μέρες που είναι θέλετε κι εσείς να κάμετε τα οψώνια σας, να πάρετε τα οψάρια σας δεν ξεύρω τι παίρνει έκαστος για το γιορτινό τραπέζι, αρκεί το τραπέζι, αδελφοί, να 'ναι από το Habitat ώστε να μπορέσωμε να ακουμπήσωμε με αξιοπρέπεια το πιάτο μας με τις ελιές, εμείς δεν θέλωμε μεγαλεία, αλλά το ωραίο, ναι, μας αρέσει, και θα το πληρώσωμε και κάτι παραπάνω, και ας μην είναι πρώτη ποιότητα βρε αδελφέ, εμείς άλλωστε δεν θέλωμε το είναι, δεν μας κατατρύχει η υπεροψία αναζητήσεως του βάθους των πραγμάτων και με ένα απλό φαίνεσθαι καλυπτόμεθα,

εμείς, για να καταλάβεις, δεν εξηλώσαμε το στρώμα να ιδούμε αν έχει τη σουσπασιόν την οποίαν επληρώσαμε, ή πολυεστέραν ή βάμβακον εξ Αιγύπτου, μας αρκεί που γράφει ότι θα το έχωμε δια μίαν ζωήν όπως το παραλάβαμε. Προς στιγμήν μάλιστα εσκεφθήκαμε να μην βγάλωμε και το λεπτό πλαστικόν κάλυμμα, όπως στα τηλεκοντρόλ, αν εννοείς, ή εις τα καθίσματα του αυτοκινήτου, ίσα δια να επιμηκύνωμε αυτήν την αίσθησιν του καινούργιου αλλά μετά, όπως πάντα συμβαίνει εις την ζωήν, επρυτάνευσε η λογική και αποχωριστήκαμε αυτό το λεπτό πλαστικό κάλυμμα και ως εκ τούτου, ως ήτο φυσικό, άρχισε με τον καιρό να παλιώνει το στρώμα και μετά, ως ήτο εξίσου φυσικό, νομίζω πως άρχισε να παλιώνει και η ίδια μας η ζωή, γεγονός που μπορεί να είναι φυσικό πλην δεν είναι καθόλου δίκαιο δια κανέναν.

Καλές γιορτές να έχωμε, αδελφοί.

15 Comments:

At 3:12 PM, Anonymous Κώστας Κατσουλάρης said...

Αυτή τη φορά μάλλον τα κατάφερα: θα είμαι ο πρώτος που θα γράψει σχόλιο για το τελευταίας εσοδείας κομμάτι σου. Ναι, θα είμαι ο πρώτος, και πρέπει να σκεφτώ κάτι πρώτο, να σκεφτώ κάτι αντάξιο, πρέπει. Α, να μη ξεχάσω να σου πω, να μην ξεχάσω, δεν πρέπει επ' ουδενί να ξεχάσω να σου πω. Καλές Γιορτές!

 
At 5:21 PM, Anonymous Anonymous said...

Καλύτερα να παλιώνει η ζωή μας, αγαπητέ Thas, παρά να την έχουμε τυλιγμένη σε πλαστικά καλύμματα. Πάλι με ενέπνευσες! Έρχεται ένα τραγουδάκι...

 
At 8:25 PM, Blogger Πάνος said...

Αντεύχομαι, βιταμονδέρνε αδερφέ!

 
At 9:13 PM, Anonymous lemon said...

Βρε, Τhas, φοβερός, τι να πω, να είσαι καλά να σε ακούμε (εεε, διαβάζουμε)!
Κι όπως όλα-όσο πιο σπάνια, τόσο διατηρείται η ποιότητα , εεε??
Και πολύ καλά έκανες και χριστουγέννιασες λιγάκι. Εγώ πολύ το ευχαριστιέμαι να ακούω σταθμούς με χριστουγεννιάτικα τραγούδια όλο το μήνα-στο αυτοκίνητο και στα μαγαζιά, και να βλέπω όλο αυτό τον πρασινοκόκκινο στολισμό (μονο τα αηδιαστικά-πλαστικά-διαφημιζόμενα παιδικά παιχνίδια σιχαίνομαι)- βρίσκω πολύ ωραίο που το ένα δωδέκατο του χρόνου μας (άρα και της ζωής μας) είναι χριστουγεννιάτικα ανάλαφρο και χαζοχαρούμενο.

 
At 8:16 PM, Blogger 0 Comments said...

Καλές Γιορτές!

 
At 10:23 PM, Blogger Mirandolina said...

Καλές γιορτές εύχομαι από καρδιάς, βλογοπατέρα Θας! (δε φταίω γω για την προσφώνηση - ο χοιροβοσκός με ηπάτησε, να ξεύρετε).

 
At 10:57 PM, Blogger παπαρούνα said...

Καλές γιορτές...!

δεμαλλ,νοτοςγκαλερι,αττικα,αλφαμπανκ,τζαμπομπεμπε,μπουζουκοδανειο,πέγκυζήνα,ζάρα,μαρκςενσπενσες,βασιλόπουλοςκαιτουπουλιούτογάλα,γαλοπούλαγεμιστή,αλέξηανδριότη, ουφ!... και πάει τρέχοντας
:)

 
At 11:48 PM, Anonymous Μ. said...

Αγαπητέ αδελφέ (εν κενώ) Thas, το μόνον που έχω να πω (γιορτές και μέρες προσφοράς γαρ) είναι το εξής: είσαι ο μόνος συγγραφέας που δεν με έχει απογοητεύσει ποτέ μα ποτέ ως τώρα. Και δεν εννοώ απλώς το κάθε κείμενό σου συνολικά, αλλά και κάθε σου λέξη, που είναι πάντα μα πάντα όπως και όπου ακριβώς πρέπει να είναι, συντονισμένη με τον καλύτερο εσωτερικό μου ρυθμό (όπως στο μετεβλήθη εντός μου ο ρυθμός του κόσμου), που ποτέ ωστόσο δεν κατάφερε να εξωτερικευτεί αφεαυτού του (εξ' ου και σου χρωστά ευγνωμοσύνη). Μέχρι που στις ελάχιστες φορές που μια ενστασούλα πάει να ξεμυτίσει (για το ύφος, για το περιεχόμενο, για το γουατέβερ) η επόμενη γραμμή έρχεται να απαντήσει ακριβώς σε αυτό το αίσθημα, μετατρέποντάς το σε ανανεωμένη συνενοχή και θαυμασμό. Τι να πω. Σ' ευχαριστώ για όλα τα υπέροχα κείμενα, και κυρίως γι' αυτή τη σπάνια αίσθηση ότι όλα είναι εδώ, σωστά, στη θέση τους (η λέξη, ο κόσμος, εσύ, τα όνειρά μου, οι άλλοι, μια άλλη ζωή, αυτά που έξω από εδώ έχουν πάρει να κιτρινίζουν και να ξυνίζουν ανεπανόρθωτα).
Καλές γιορτές, Thas. Να είσαι πάντα καλά (ναι, φυσικά και δεν είναι εντελώς αλτρουιστική η ευχή. Πάει μαζί με το "και να μας γράφεις" = να γράφεις εμάς, να γράφεις και για μας)

 
At 9:30 PM, Blogger thas said...

Επειδή το κοιτάζω από το πρωί και δεν ξέρω πώς να απαντήσω σε όσα απίστευτα γενναιόδωρα λες, (με μεγαλύτερο όλων τη λέξη-ταμπού "συγγραφέας")και για να μην το χαλάσω με τίποτα μελό, θα περιοριστώ σε ένα "ευχαριστώ πολύ", την ένταση και το βάθος του οποίου υποψιάζεσαι.

Δεν ακούει συχνά κανείς τέτοια λόγια. Το αδιαμεσολάβητο, καθαρό συναίσθημά σου σχεδόν με σοκάρει. Τι να πω. Γι' αυτό το μοίρασμα γράφουμε.
Καλές γιορτές, από καρδιάς.

(Να πω ευχαριστώ και να αντευχηθώ και στους υπόλοιπους...Μπρούμε να πέσουμε και στα μελο-μακάρονα μέρες που είναι. Kisses to everybody)

 
At 11:48 AM, Blogger emotional_anaemia said...

Παντα είσαι άριστος.
Μερικές φορές, είσαι μαγευτικός.
Χαίρομαι που οι ευχές (αφορμή αυτού του σχολίου) υπήρξαν πρόσχημα για σχόλιο, που πάντα σεμνύνομαι να γράψω στα κείμενά σου.

Καλά Χριστούγεννα. Με αγάπη.

 
At 2:05 PM, Blogger spyros said...

Καλές γιορτές αγαπητέ Thas.

Από το στόμα σου και στης Πίστεως τ΄ αυτί.

(Note to self: Πρέπει να σταματήσω τη σλογκανική)

 
At 6:28 AM, Anonymous κροκοδειλάκι said...

Καλές γιορτες κι απο μένα. Ωραία τα τελευταία σου κείμενα. Και το χριστουγεννιάτικο με την υποβόσκουσα και υποφώσκουσα μελαγχολία του.

 
At 10:14 AM, Blogger Dimitra said...

Ζουαγιέ νοέλ σεραμί. Είστε μια σταθερά, ένα όμορφο πουάν ντ' ατάς σ' αυτή τη βιταμεταμονδέρνα τρέλα του μπλογκοχωρίου.

 
At 3:01 PM, Blogger thas said...

Ευχαριστώ πολύ μάγκες και κούκλες.

Εσείς, Δήμητρα, φύγατε, πετάξατε πέρα μακριά και μείνανε τα γαλλικά μας μεταξεταστέα. Εγώ, ο kuk και ο Φιλίπ λε ντου, στο ίδιο θρανίο.

Σας μιλμερσώ και αντεύχομαι. Αχ! Λείπετε. Λείπετε από τα πράγματα! Ακόμα δεν ήρθε η ώρα του βασιλέα;

 
At 5:37 PM, Anonymous Passenger said...

Κι εσείς μας λείπετε, thas. (Συγγνώμη για τα ενοχλητικά ενδεχομένως σημειωματάκια μου για να μας γράψετε κι άλλα από τα υπέροχα κείμενά σας αλλά δεν έχω υπάρξει πολλές φορές fan και σκοπεύω να το κάνω σωστά - δηλαδή και ενοχλητικά.) :)

 

Post a Comment

<< Home